اضطراب و بی خوابی زندگیمو تحت شعاع قرار داده .

[m_eros]

عزیزم شما مشکل عصبی داری و باید دارو درمانی را ادامه دهید. همچنین بهتر است این قدر به خودتان فشار وارد نکنید. هم درس هم کار هم مسایل دیگر. شما الان باید درمان شوی و درمان شدن شما در اولویت و از هر چیزی مهمتر است. پس بهتر است از بین این کارها یکی را که از همه مهمتر و حیاتی تر است انتخاب کنی و بقیه را به بعد موکول کنی. اگر یک آدم قبراق و پرانرژی و سالم بودی من خودم به شما پیشنهاد می دادم همه این کارها را با هم انجام دهید. اما الان بیمار شده اید و نباید خودتان را به خطر بیندازید. باید بگویم علاوه بر تهوع استرس و فشار عصبی مداومی که شما دارید می توانید بیماری های بسیار جدی برای شما ایجاد کند که به راحتی درمان نمی شود. پس اولویت زندگی خود را روی درمان خود بگذارید.

از فعالیت های استرس زا به شدت پرهیز کنید. اتفاقا درست متوجه شده اید. رابطه های دوستی با جنس مخالف بسیار آسیب زننده است و چرایش را همه می دانند. شما باید از این روابط و هر چیز استرس زای دیگری پرهیز کنی. سعی کن در کارهایت نظم داشته باشی تا به خاطر دیر شدن یا عقب افتادن کاری استرس نگیری. ضمنا پیش یک روانپزشک کاملا مطمئن برو.

مرسی نوپو جان ،کاملا پیگیر داروها هستم روانپزشکمم بهترین پزشکه اینجاست الان که دارو مصرف میکنم وضعیتم بهتر از قبل شده ، من کلا آدم صبوریم خیلی چیزارو تحمل میکنم ، کارو درس که نمیخوام کنار بذارم کنار چون دوس دارم، به خاطر کارمم مجبورم دائم به روز باشم سرچ کنم مطلب بخونم چون تو مرکز تحقیقاتی کار میکنم ازشم راضی ام الان ، اوایل واسم خیلی سخت بود اما الان نه عادت کردم ،
آره قبول دارم این روابط به من آسیب زد البته نه الان بلکه 4 5 سال پیش ، که اثراتش باقی مونده ، و یه ترسی همیشه تو وجودم هست ازینکه نتونم رابطه خوبی برقرار کنم و متاسفانه این ترس باعث میشه که واقعا هم نمیتونم و بهم میخوره با اینکه به هر دلیلی حالا کاری ندارم خیلیا هستن وحله ی اول جذبم میشن اما نمیتونم اونجور که میخوام رابطرو کنترلش کنم.
یه مشکل دیگم دارم همه چیزو میفهمم خیلی وقتا هم میدونم باید چی کار کنم ولی خودمو گول میزم گاهی وقتام میفهمم اما نمیدونم چه عکس العملی در مقابل دیگران انجام بدم.
چون بهم ثابت شده اگه عکس العمل به موقع انجام ندی خیلی ضرر میرسونه و بر عکسش خیلی به نفعه ، مخصوصا آدم حساسی مثل من خیلی محافظه کارم باید مراقب رفتارام باشم.چون همین چیزا باعث افسردگی و اضطرابم شده.
با اینکه وقت آزاد زیاد ندارم کار میکنم مطالعه میکنم کلاس زبان میرم با دوستام زیاد بیرون میرم اما بازم احساس تنهایی می کنم دلم یه همدم میخواد یکی که بتونم باهاش راحت حرف بزنم، بهم ارامش بده
نیدونم لازمه کنار دارودرمانی پیش روانشناس هم برم یا نه ؟ اینجا مشاور خیلی خوب نداره متاسفانه ، فک نمیکنم خیلی فایده داشته باشه و نمیدونم داروهایی که میخورم چقد موثرن آیا درمان میشه یا بعد از قطعشون دوباره بیماری برمیگرده مطمئن نیستم. دلم میخواد رفتارای درستو یاد بگیرم فبل اینکه خودم تجربه کنم و بهم ضربه بزنه .
بازم ازتون ممنونم که وقت میذارین