سلام به همگی
برام ایمیل اومده بود که زمان پر رنگیم رو به پایانه منم اومدم یه سری اثر از خودم بجا بگذارم بعدش به قول امروزی ها برم تو افق محو بشم.
فکور جانبابت فوت فامیلتون خیلی ناراحت شدم و بهتون تسلیت می گم. امیدوارم همه ی بازماندگانشون بتونند از این امتحان الهی سربلند بیرون بیان.
امروز تولد اینجانب بود ولی تولد امسالم با هر سال یه فرق خیلی بزرگ داشت. و اونم اینکه من واقعا قدر زندگیم و لحظه لحظه هاش رو سعی میکنم بدونم. از اونجایی که تو یه بازه زمانی یک ماهه مشکوک به یه بیماری مخوف بودمالان مثل اونایی که از مرگ برگشتن شدمو دنیا رو زیبا میبینم.
این وسط نمی دونم من مهربون شدم ؟دل نازک شدم ؟خشانتم کم شده ؟ چم شده که هر بار یه سری به تالار میزنم حس میکنم درجه ی خشانت(kheshanat) تاپیک های مشاوره ای خیلی بالا هست. عملا حس میکنم تو تاپیک ها به مراجع بیشتر حمله میشه
تا مشاوره داده بشه
احتمال داره که قبلنا خودم هم اینطوری برخورد کرده باشم و هم حسی و همدردی رو بکلی و به دلیل اینکه مراجع حسابی با رفتار و تصمیم های غلطش کفریم کرده بوده فراموش کرده باشم.
اگر خواننده ای از اینجا عبور می کنه که این بنده ی سراپاتقصیر دلش رو خطی خطی کردم یا شکوندم تقاضای عفو و بخشش دارم.
از اونجایی که تاپیک حال و احوال هست
باید بگم با اینکه دنیا رو زیبا می بینم اما همچنان رنگ این روزهام رنگ استرس هست.
اگه تاپیک های رفع استرس رو بالا بیارید من یه دنیا ممنونتون میشم.
راستی چند روزه دیگه ماه رمضونه و امسال اولین سالیه که توفیق روزه داری ندارم. خواهشا موقع سحر و افطار اول برای شفای همه مریض ها مخصوصا مریض کوچولوها دعا کنید.
دوم هم دعا کنید که مشکل دارو از مملکتمون رخت ببنده و کسی که درد داره حداقل دغدغه دارو و درمان رو نداشته باشه.
و اگه دوست داشتین برای منم دعا کنید که به دعاهاتون خیلی نیاز دارم.
به یاد همتون هستم حتی کسایی که اسم کاربریشون تو ذهنم نیست ولی مشکلشون هست.
بهترین ها را براتون از خدا خواستارم
علاقه مندی ها (Bookmarks)