سلام دانه جان. يكي يكي جواب ميدم.گفته بودي كه
جواهر تا صيقل نخوره جواهر نميشه و ارزشي نداره .تاقبل از صيغل خوردن فقط يه سنگه و بس.نوشته اصلی توسط دانه
توي اين صيقل خوردنها چيزايي رو بدست مياري كه هيچكس ديگه نه ميفهمه و نه مي تونه به دست بياره .يادمه يكي از دوستان گفته بود كه من توي درد اين عشق به خدا نزديك شدم
نه دوست من اجباري در كار نيست .خدازماني كه انسان رو افريد بهش هم عقل داد هم احساس. اين من و تو هستيم كه با تصميم گيري ها مو و استفاده از اين دو نعمت الهي راه زندگي خودمون رو انتخاب ميكنيمنوشته اصلی توسط دانه
خدا به اجبار راهي رو سر راه ما قرار نميده. ما خودمون هستيم كه راهي رو ميريم كه شايد 4 راه داشته باشه شايد يه راه شايد هم هزار راه.
اما گاهي اوقات كه به ته خط ميرسيم خيلي ناراحتيم و يا اينكه حتي خيلي خوشحاليم همه چي رو ميذاريم پاي قسمت .با اين تفاوت كه وقتي خوشحاليم ميگم وايييييييي خدايا شكرت.اماوقتي به وفق مرادمون نشده ميگيم خدايا مگه من چكار كردم به درگاهت .اونوقت همه چي ميشه جبر......!!!!
شايد بهم بگي تو دلت خوشه مشكل نداري!!! اما منم مشكلاتي مشابه همه شماها دارم شايد هم خيلي سختتر ازشما باشه .شايد اونقدر سخت باشه كه تو و ديگران تحميل شنيدنشو نداشته باشيد
اما توي اين دوهفته به اين نتيچه رسيدم كه من اگر هر روز و هر ساعت بشينم به بدخت بودن خودم فكر كنم هيچ چيز عوض نميشه بلكه بد تر هم ميشه .
بلكه هر روز مشكلاتم زيادتر ميشه .همه چي رو سپردم به دستهاي تواناي خدا .اوني كه منو بيشتر از هر كسي دوست داره .خودتم گفتي ما از كاراي خدا سر در نمياريم پس همه چي رو به اون بسپر
من اعتقاد دارم .نه بهتره بگم ايمان دارم كه خدا هيچوقت از توان بنده اش ؛ بيتشر بهش مشكل نميده ؛ پس به خودت افتخار كن كه توي اين همه ادم تو رو واسه اين امتحان انتخاب كرده.چون تنها كسي كه توان و تحمل اين مسئله رو داره تويي نه من و نه اقاي سنگتراشان و نه هيچكس ديگه.
اميدوارم زياد پرحرفي نكرده باشم







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)