اگر این حرف را به همسرت گفته باشی، هم خیالش از ناتوانی تو در جدایی مطمئن هست و هم از وابستگی به این شکل گریزان.
کسی از دوست داشته شدن ناسالم و غلط خوشش نمی آد.
کسی دلش نمی خواد طرف مقابلش از روی ناچاری دوستش داشته باشه یا حداقل این حس را بهش بده.
بله احتمالش هست.
دوران عقد مدیریت رابطه بین خانواده ها و همسر سخت است. ولی بعد از ازدواج هم اگر مهارت لازم را نداشته باشی خیلی آسون تر نمی شه.
شما هم بهتره به جای رک حرف زدن و بحث کردن، سیاست و درایت داشته باشی.
انتظار غلط و فکر اشتباهی دارید. شما نمی تونید کسی را به این راحتی از خانواده اش جدا کنید.
به جای این که بخواهید همسرتون را از خانواده اش سرد و جدا کنید، سعی کنید همسرتون در کنار خانواده اش، شما را هم بپذیره.
این انتظار اشتباه شما، حتی اگر بیان نشده باشه، مسلما توی این یکسال خودش را نشون داده. واکنشهای منفی که دارید می گیرید از این فکر است.
چیز زیادی در مورد خودت و همسرت نگفتی. قولها چی بوده و شرایطش چی هست.
فکر نمی کنم لازم باشه. کیفیت ارتباط شما مهم تر از کمیت اون هست.
شما حتی به عنوان اولین دلیل برای جدا نشدنتون می گید که بعد از اون دیگه امکان ازدواج ندارم.
هیچ دلیل مثبت تر و بهتری از این ندارید؟
همسرتون هم احتمالا کیفیت و نوع علاقه شما را درک می کنه.
در اکثر موارد حمایت مالی زن از مرد روی روابطشون تاثیر منفی می ذاره.
دلیلی نداره شما همسرت را حمایت مالی کنی و کمکش کنی!
اما می تونی توقعاتت را در سطح توانایی همسرت نگه داری ولی باز هم به شکل نامحسوس.
چون هم انگیزه تلاش از همسرت گرفته نشه
و هم براش عادت نشه که شما انتظارات کم داشته باشی.
لطفا سن خودت و همسرت
تحصیلاتتون
شرایط کاریتون
شرایط آشناییتون
را بنویسید.
بین خظوظ و مظالبتون فاصله بذارید تا خوندنش آسونتر بشه.










علاقه مندی ها (Bookmarks)