حال و احوال یاران همدردی (8)

[میشل]

سلام به فکور و همه دوستای خوبم...

خوشحالم که حالتون خوبه، حال منم هنوز خوبه! باورتون می شه یه آدم دوگانه این همه مدت پشت سرهم حالش خوب باشه؟ اون هم با وجود یه عالم چالش و مسئله؟ (چند ماه می شه؟ تاریخش دستم نیست)

از نظر من که عجیبه... منطقم می گه یا اون آدم دیگه دوگانه نیست، یا قوانین طبیعت نقض شدن...:p

خب به اندازه کافی از احوالاتم گفتم؟ حالا می شه حرفای دیگه هم بزنم؟ ;)

فکور جان ما چرا می خوایم به آرزو هامون برسیم؟ چون منفعتمون رو در برآورده شدن اون آرزو می بینیم، درسته؟

پس اصل خیر و صلاح ماست، نه برآورده شدن یک آرزوی بخصوص، درست؟

حالا قبول داری که خیلی وقتا منفعت بیشتری در برآورده شدن آرزوی همسرمون هست؟ (حدس می زنم که قبول داشته باشی)

برآورده شدن خواسته ی تو در مورد اسم بچه، تو رو به چیا میرسونه؟ برآورده شدن خواسته همسرت تو رو به چیا می رسونه؟

من فکر می کنم منفعتی که در دلگرم شدن همسرت، و در احساس قدرتی که بهش دست می ده، و در .... هست، در یه اسم خاصی که تو بچتو به اون اسم صدا کنی، نیست...

- - - Updated - - -

آقای کامروا کتفتون بهتر شده؟ دکتر رفتید؟

من نمی فهمم چرا شما پسرا اینقدر فوتبال دوست دارید؟! :) این همه ورزش قشنگ و صلح آمیز هست، که نه مصدومتون می کنه، نه خاکی می شید، نه لباستون پاره می شه...:)