منظور این بیت این است که انسان در هر موقعیت از زمانی که بسر می برد باید خوشحال و رازی باشد وآن زمان را جزئی از زندگی خویش بداند.
نه اینکه زمانها را از دست بدهد و به آنها فکر نکند و لذت نبرد و بخواهد بدنبال زندگی خویش بگردد.
که متأسفانه خیلی از ما انسانها جزء گروه دوم هستیم.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)