سلام آسمانی عزیز ممنونم که وقت گذاشتی
ولی اینجوریام که میگی نیستش
منطقی فکر میکنم و جنبه های منفی قضیه رو هم میبینم مثلاً اینکه فاصله ی شهرهامون خیلی زیاده و احتمالاً اختلاف فرهنگی وجود داره
شما که نمیدونی چرا قضاوت میکنی که جوگیر شدم؟!ینی اصن 1% هم احتمال نمیدین که واقعاً دوسش دارم؟؟اینهمه دور از واقعیته؟
راجع به سناریوها... اینارو از الانکه نمیشه گف
از حال شروع میکنیم ماکه نمیتونیم اینده رو پیش بینی کنیم...اگه اینجورکه شما منفی نگاه کردی به قضیه همه همین نظرارو داشته باشن انتظاری نمیره که شرایط بهتر بشه!
پسر خیلی خوبیه قابل اعتماد هم هس
اینکه میگم دوسش دارم دلیل نمیشه که خودمو بکشم و چشمو رو همه چی ببندم
آگاهانه تصمیم میگیرم
شمام تجربیاتونو بگین خیلی خوشحال میشم
ولی حق بدین که تصمیم نهایی رو خودم بگیرم هرچند همه مخالف باشن چون هیشکی به اندازه ی من با شرایطم آشنا نیس
- - - Updated - - -
هدف عزیز
آره خب میگم همکلاسیمه
خیلی جالبه بیشتر از خودم از احساسم خبر دارین انگار؟!!!!
نگفتم بهش وابسته شدم و عادت کردم
باور کنین حواسم به احساساتم هس کنترلشون میکنم
به درسمم میرسم و به فکر آینده ام هم هستم
از رفتاراش مشخصه که اونم مثله من فک میکنه ولی نمیدونم چرا هیچی نمیگه....








علاقه مندی ها (Bookmarks)