با زن پر توقع و خطا کارم چه کنم؟!(طلاق یا ... )

[Aram_577]

به نام خدا
با سلام خدمت همه عزیزان و تشکر از نوشته های همراه با توجه و همدردی شما

در مورد مطلب دوست گرامی (Shirazi_dorsa) : اولا امیدوارم روز شنبه (که در موردش گفتی) هرچی صلاحه و خوبی و خوشبختیت هست برات پیش بیاد و سعی کنی در تمام لحظات امید به خدا و توکلت رو از دست ندی بقیش دست خودشه و حتما هوای بنده هاشو داره.

به قول حافظ شیرازی :
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند / چنان نماند و چنین نیز نخواهد ماند.

در مورد مشکل خودم هم باید بگم که زنم بعد از کارهاش تو فضای چت تا حد زیادی از کار با کامپیوتر بدش اومده و به ظاهر رفتاری ازش ندیدم که دنبال ادامه گناهش باشه (البته بگم که ما آدم ها وظیفه داریم به ظاهر بعضی رفتارها اکتفا کنیم و کنکاش بیش از حد به نظرم هیچ ثمره ایی جز لجاجت گناهکار در گناهش و آزار فکری برای کنکاشگر نداره و اگر هم چیز پیچیده ای پشت پرده باشه خدا خودش ناظره و حسابرس و به قول قدیمیها :"رو سیاهی آخرش برای زغال میمونه" و اینکه خدا تو جای حق نشسته اگر ما تلاش کنیم به خدا نزدیک بشیم حتما نور حقیقتش ما رو هم روشن میکنه و لذت خواهیم برد.)

در مورد مطلب بسیار خوب شیدا. باید بگم که من بسیار مشتاقم که همه مدیران و کارشناسان سایت نظری به این تاپیک بیندازند و نظرات و تجربیاتشون رو بفرمایند که استفاده کنم. امیدوارم که این اتفاق بیفته.
این چند روز در جستجوهای اینترنتی خودم مطالب خوبی رو در مورد "سندرم سی سالگی" و "سندرم پیش از قاعدگی(PMS)" پیدا کردم. من از همان اوایل ازدواج متوجه رفتارهای غیر عادی همسرم به صورت پریودیک شده بودم و بهش میگفتم که به نظرم این رفتارها تا حدی در بعضی زنان وجود داره اما مال تو بسیار شدید و خشن و آزار دهنده است که میترسم یکروزی باعث بشه رشته زندگیمون از هم پاره بشه و ازش بارها درخواست کردم که باهم یا تکی بریم پیش متخصص و این حالاتش رو بررسی کنیم اما ایشان فقط میگفت نه من مشکلی ندارم و این حالات برای همه زنان هست و تو نمی دونی! اما با پیدا کردن این مطالب تازه فهمیدم که خیلی هم نظرم اشکال نداشته واقعا این سندرم ها وجود داره اما باید بگم که ترکیبش با خودخواهی و افکار زن سالاری و فمینیستی همسرم معجون زهرآلودی شده تو زندگیم.

حالا برام سوال شده که آیا واقعا مشکل زندگیمون اینهاست؟؟؟؟؟؟؟ و آیا درمان پذیر هست؟؟؟ (البته با نیم نگاهی به سایر رفتارهای زنم و سوابق خانودگی ایشان!) و آیا با درمان های احتمالی امکان بازگشت به نقطه مطلوب وجود دارد؟؟

ممنون میشم که نظر بدید.

در پناه حق.

[Aram_577]

در مورد "سندرم سی سالگی" هم برام سوال شده که وضعیت زن پس از اتمام این دوره ادامه اون تغییراتش هست فقط با رفع افسردگیهاش ویا معمولا کارهای اشتباه قبل رو تصحیح میکنند و متوجه اشتباهشان در گذر از این بحران میشوند؟ (خوشحال خواهم شد که خانمها و آقایانی که تجربه کردند و یا مطلبی در این مورد میدانند کمک نمایند. باتشکر)

[deljoo_deltang]

راستش نمی دونم شما دوران 18 سالگی تا 25 سالگیتون رو به خاطر دارید یا نه. شاید شما در 40 سالگی به بعد سندرم 40 سالگی که مربوط به اقایون میشه رو تجربه کنید . همون عصیانگری دوران بلوغ. همون ریسک پذیری بالا برای امتحان کردن مسائل جدید و ناشناخته. مطمئنا شما هم در اطرافتون اقایونی که سر پیری یاد جوونیهاشون می افتند و یا در زندگیشون یک تحول بزرگ رخ میده رو دیدید.

اما در مورد خانمها (در دهه 30 زندگیشون) به خاطر خوی محافظه کارانه خانمها و البته فرهنگ و سنت ایران این تغییرات زیاد بروز داده نمیشه و اگر باشه بیشتر به طور مخفی هست.

برای من شاید با تغییر جهان بینی، با کمی پرخاشگر شدن، میل به پنهان کاری، پیدا کردن توجیهات بسیار و عجیب برای کارهایی که می دونستم درست نیست، میل به دیده شدن و .... و کلا همون دوران بلوغ دختران رو تجربه کردن بود.

من نمی دونم شما چه کمکی به همسرتون می تونید بکنید. اما اگر می خواهید این تغییرات به سمت و سوی درستی هدایت بشه سعی کنید در کنار همسرتون باشد نه در مقابلش و به طور نرم و نامحسوس هدایتش کنید. دفیفا رفتاری که یک پدر یا مادر با یک دختر در دوران بلوغ باید داشته باشند تا هم حرمتها شکسته نشه و هم بتونند به عنوان یک دوست صمیمی در مواقع ضرورت تنها پناه دخترشون باشند.

اگر در مقابلش قرار بگیرید و سعی کنید با نصیحت و یا انتقاد با او روبرو بشید، سرکشی و لجبازی بیشتری ازش میبینید. به هرجال شاید خوب باشه با یک مشاور هم در این مورد صحبت کنید. مطمئنا اونها اطلاعات بیشتری در اختیارتون می گذارند.

امیدوارم تونسته باشم کمکی کرده باشم.

[شیدا.]

سندروم سی سالگی یک اختلال روحی میباشد که شباهت زیادی به افسردگی دارد شخص معمولا در یک بازه زمانی هشت ساله بیست و هشت الی سی و پنج سالگی دچار این اختلال میگردد علائم این سندروم


احساس ضرر و خسران شدید و مقایسه خود با دیگر همسالان
احساس اتلاف وقت
احساس اتلاف عمر
سرزنش کردن خود
احساس پوچی
بی حوصلگی شدید
نا امیدی
عدم توانایی لذت بردن از زندگی
نگاه پوچ گرایانه به جهان و محتویاتش
بالا رفتن گفتگوی درونی
میل به خواب
میل به خواب صبح گاهی
کاهش انرژی
بی اشتهایی
بی تفاوتی در مسائل مهم
سستی
افراط و تفریط
زودرنجی و گوشه گیری


درمان مشاوره و آگاه کردن شخص نسبت به همگانی بودن این سندروم و تشویق به برگشتن به زندگی عادی ورزش و بازی گروهی برنامه ریزی زمان خواب و بیداری رژیم غذایی مناسب

[roze sepid]

سندروم سی سالگی یک اختلال روحی میباشد که شباهت زیادی به افسردگی دارد شخص معمولا در یک بازه زمانی هشت ساله بیست و هشت الی سی و پنج سالگی دچار این اختلال میگردد علائم این سندروم


احساس ضرر و خسران شدید و مقایسه خود با دیگر همسالان
احساس اتلاف وقت
احساس اتلاف عمر
سرزنش کردن خود
احساس پوچی
بی حوصلگی شدید
نا امیدی
عدم توانایی لذت بردن از زندگی
نگاه پوچ گرایانه به جهان و محتویاتش
بالا رفتن گفتگوی درونی
میل به خواب
میل به خواب صبح گاهی
کاهش انرژی
بی اشتهایی
بی تفاوتی در مسائل مهم
سستی
افراط و تفریط
زودرنجی و گوشه گیری


درمان مشاوره و آگاه کردن شخص نسبت به همگانی بودن این سندروم و تشویق به برگشتن به زندگی عادی ورزش و بازی گروهی برنامه ریزی زمان خواب و بیداری رژیم غذایی مناسب

شيداجون ازت خيلي خيلي ممنونو سپاسگذارم.
الان 31سالمه وبا اين خصوصيات اخلاقي آشنام.اما علتشو نميدونستم.خداكنه زودگذر باشه چون دائم منو اذيت ميكنه.اما دارم باعلائمش مبارزه ميكنم تا شكستم نده.

[Aram_577]

به نام خدا
با سلام و صبح بخیر به همه دوستان به خصوص عزیزانی که وقتشون رو به تاپیک من اختصاص دادند. و منو از راهنماییهاشون بهره مند کردند.
با تشکر فراوان از همراهی خانم deljoo_deltang گرامی که با وجود مشکلاتشون (که در نوشته هاشون خونده بودم) وقتی رو برایم گذاشتید.(وقتی نوشته هاتون رو میخوندم کمی یاد حضرت آسیه زن فرعون افتادم که یکی از دو مثال قرآن در مورد انسانهای نمونه است.) در مورد اینکه دوران بلوغ جوانیم رو یادم باشه باید بگم که متاسفانه یا خوشبختانه من حافظه قوی ای دارم که بسیاری از اتفاقات رو با جزئیات در حافظه ام میمونه. یکیشون هم همین ابتدای دوران جوانیم هست. بسیاری از حالاتم یادمه اما یادمه که تمام تلاشم این بود که این تغییراتم منطقی باشه و نیروی عسیانگری هام رو برای پیشرفت شخصیتیم و دنیا و آخرتم بکار بگیرم و دل کسی رو در این روند رشدم نشکونم چون میدونستم که بلاخره این مدت میگذره و بعدها اگر از رفتارهام راضی باشم برد کردم و الا ضرر کردم. به همین خاطر برایم مسئله شده که همسرم که قبل از این سنین هم برام حکم یک زن تا حد زیادی نافرمان و عسیانگر رو داشت و به قول نزدیکان خودش که به شوخی و جدی میگفتند که : "این دختره دائما ناشزه هستش خدا بهت صبر بده!" آیا اصلا اهمیتی میده که داره با تغییراتش وجه خانوادگیم رو که تابه حال داشتم رو از بین میبره. بعنوان مثال دیگه من با ایشان نمی تونم با جمع هایی که ارتباط داشتم به صورت خانوادگی ارتباط داشته باشم(اصلا نمیاد). و نیز اگر هم کسی بخواهد برای دیدنمون به خانه ما بیاید نمیگذارد و تهدید به ترک خانه میکند. خوب قطعا تمام وجه خارجی زندگی من دچار اختلال شدید شده من که نمیتونم به همه بگم که زنم داره بالغ میشه لطفا چند سالی با شما ارتباط نداشته باشیم تا بعدها ببینیم ایشون حالشون که خوب شد دوباره میام رابطه ایجاد میکنیم!!!!؟؟؟؟ اینه که منو آزار میده و الا عسیانگری هاش رو زیاد تجربه دارم. و اگر به روابطم و سلامت بچم لطمه نزنه پاش میاستم و صبر میکنم که این دوران رو بگذرونه اما هنوز به این نتیجه نرسیدم!!
ضمنا غالبا مواقع ناراحتی های ایشان (روحی یا جسمی)من حوصله و مدارا می کنم اما فقط کافیه یکروز من خسته و یا ناراحت باشم در کسری از ثانیه رفتارش رو عوض میکنه. و مشابه من ابراز همون مشکل من رو برای خودش میکنه. مثلا کافیه من درگیر یک کار فنی مثل تعمیر ماشین باشم بلافاصله پس از اتمام کار و برگشتنم به خونه مثل من ابراز درد کمر میکنه و میگه من هم خیلی بدنم درد میکنه!!!!!!؟؟؟؟ و نمی تونم کارهای بچه رو بکنم زود بیا خودت جمعش کن!!!!!؟؟؟؟؟و مثالهای دیگه...
خوب این زن که اینجوریه بعید میدونم بخواهد بحران چهل سالگی منو کوچکترین تحملی بکنه و تحمل و گذشت منو برای این بحران سی سالگیش هم ندید خواهد گرفت!

دوست گرامی شیدا. ممنون از مطالب خوبت. بسیاری از علایم ذکر شده رو هسرم داره اما مشکل اینه که اصلا نمیخواد راه های کاهش عوارضش رو طی کنه! مثلا میگم "صبحها پاشو با من کمی نرمش کن میگه نمیخوام!"و یا "قهوه کمتر بخور میگه آدمهایی که از نظر ج.ن.س.ی. گرم هستند قهوه دوستدارند تو چون خودت مشکل داری و سرد هستی!! قهوه نمیخوری! (جالبه که خودش میگه نمیدونم چرا اینقدر در این روابط بی حس شدم!!؟؟)" خلاصه موندم قصمشو باور کنم یا دم خروس رو؟؟!!:confused:

یک مرد وقتی نمیتونه بحران های زندگی خانوادگیش رو مدیریت بکنه و ابزارهاش رو از اون میگیرند و خلع سلاح میشه بدجوری مستاصل میشه امیدوام که هیچ مردی به این حالت نرسه خیلی سخته!

سپاس از همه دوستان
در پناه حق باشید.

[deljoo_deltang]

به نام خدا
انه ما بیاید نمیگذارد و تهدید به ترک خانه میکند. خوب قطعا تمام وجه خارجی زندگی من دچار اختلال شدید شده من که نمیتونم به همه بگم که زنم داره بالغ میشه لطفا چند سالی با شما ارتباط نداشته باشیم تا بعدها ببینیم ایشون حالشون که خوب شد دوباره میام رابطه ایجاد میکنیم!!!!؟؟؟؟ اینه که منو آزار میده و الا عسیانگری هاش رو زیاد تجربه دارم. و اگر به روابطم و سلامت بچم لطمه نزنه پاش میاستم و صبر میکنم که این دوران رو بگذرونه اما هنوز به این نتیجه نرسیدم!!
ضمنا غالبا مواقع ناراحتی های ایشان (روحی یا جسمی)من حوصله و مدارا می کنم اما فقط کافیه یکروز من خسته و یا ناراحت باشم در کسری از ثانیه رفتارش رو عوض میکنه. و مشابه من ابراز همون مشکل من رو برای خودش میکنه. مثلا کافیه من درگیر یک کار فنی مثل تعمیر ماشین باشم بلافاصله پس از اتمام کار و برگشتنم به خونه مثل من ابراز درد کمر میکنه و میگه من هم خیلی بدنم درد میکنه!!!!!!؟؟؟؟ و نمی تونم کارهای بچه رو بکنم زود بیا خودت جمعش کن!!!!!؟؟؟؟؟و مثالهای دیگه...
خوب این زن که اینجوریه بعید میدونم بخواهد بحران چهل سالگی منو کوچکترین تحملی بکنه و تحمل و گذشت منو برای این بحران سی سالگیش هم ندید خواهد گرفت!

یک مرد وقتی نمیتونه بحران های زندگی خانوادگیش رو مدیریت بکنه و ابزارهاش رو از اون میگیرند و خلع سلاح میشه بدجوری مستاصل میشه امیدوام که هیچ مردی به این حالت نرسه خیلی سخته!

سپاس از همه دوستان
در پناه حق باشید.

ممنون از پاسختون.

خوب سوالی که اینجا مطرحه اینه که چه راههایی پیش روی شماست و کدوم راه بیشتر به حفظ سلامت زندگی شما سه نفر (شما ، همسرتون و فرزندتون) منجر میشه. به نظر می رسه مشکل اصلی شما سلامت شما و فرزندتون هست درسته؟

به نظر من شما سه راه پیش رو دارید که همه اونها سختی هایی رو در بر دارند.

1- طلاق
2- ادامه زندگی به نحوی که تا حالا بوده
3- تغییر روند زندگی و تلاش برای درست عمل کردن

راه اول رو که حتما می دونید چیه. و البته مطمئنا به سلامت شما و فرزندتون در عملی کردن این راه صدمات زیادی وارد میاد. همچنین این صدمات در تمام طول زندگی فرزندتون، در هر مرحله از زندگیش به نحوی جدید، نمایان خواهد شد. البته با انتخاب این راه شما به فرزندتون یاد میدید که هر گاه با مشکلی مواجه شد و نتونست درمان موقتی براش پیدا کنه کافیه صورت مساله رو پاک کنه.

راه دوم هم به نظر میاد برای شما سخت شدهو شما رو خسته کرده و البته همسرتون هم به طبع عکس العملی که مورد نظر شما بوده رو به اون نداده. پس این راه مطمئنا درست نبوده و گرنه تا به حال باید کمی نتیجه می داد.

اما در مورد راه سوم اگر براتون ممکنه تمام کارهایی که می تونید بکنید ( عملی بودنش مهم نیست و سعی کنید تنها کارهایی رو اشاره کنید که تنها اجرا کنندش شما باشید) تا روند زندگیتون تغییر کنه رو لیست کنید. و البته اگر همسرتون خصوصیت مثبتی داره می تونید اونها رو هم لحاظ کنید.

[Aram_577]

به نام خدا
با سلام
خانم deljoo_deltang از شما ممنونم به خاطر راهنماییتون.
چند روزی داشتم روی حرفهای مطرح از طرف دوستان فکر میکردم و کمی هم مطالعه تا شاید به نتیجه ای برسم.

متاسفانه باید بگم که در این مدت که به زنم کم توجهی میکنم و کمتر حرف میزنم و با ایشان رابطه ندارم ایشان آرامتر هستند و حریم من و کمی هم بچه را بیشتر حفظ میکنند. از بد دهنی هاش کاسته شده. اما میدانم که نداشتن رابطه برایش آسیب رسان خواهد بود و در دراز مدت نتایج خوبی نخواهد داشت.(البته این تصور منه و دوستان راهنمایی بفرمایند.) مشکل اینجاست که به محض ایجاد رابطه دوباره حریم ها رادر خواهد نوردید!! و باز هم همان وضعیت سابق تکرار خواهد شد.

من نمیدونم چگونه میتوانم از نظرات کارشناسان و مدیران همدردی در این تاپیک بهرهمند شوم. شاید ایام امتحانات دانشگاه هست که کمتر مراجعه مینمایند. امیدوارم که لطفشون شامل حال من نیز بشود.
تشکر از همگی
در پناه حق.

[Aram_577]

به نام خدا
با سلام خدمت مدیریت محترم سایت
لطفا تاپیک مرا در صورت امکان به بخش "درگیری و اختلاف زن و شوهر" منتقل نمایید.
با تشکر

[hamh]

سلام دوست عزیز شرایط شما و احساسات شما را درک میکنم با توجه به تجربیات و مطالعات که داشتم شاید بتوانم شما را در گرفتن تصمیم صحیح یاری دهم در صورت رویت نوشته بنده اعلام بفرمایید تا توضیحات کاملتر را خدمت شما عرض نمایم

- - - Updated - - -

با توجه به اینکه احتمال می دهم دوباره به این صفحه مراجعه کنی سعی می کنم اطلاعاتی را که دارم را در اختیارت قرار دهم من هم دقیقا با مشکلاتی که جنابعالی دست به گریبان هستی مواجه بودم و با توجه به توضیحات مفصلی که دادی شرایطت را کملا درک می کنم و از سردرگمی و ابهامی که در آن به سر می بری کاملا مطلعم باید به عرض برسانم که احتمالا همسر شما نیز از اختلال شخصیت مرزی یا به اصطلاح پزشکیBORDERLINE PERSONALITY DISORDERرنج می برد این اختلال که ریشه ژنتیک و تجربیات پرورشی مستبدانه دورانکودکی دارد که احتمالااز یک محیط نامعتبر و تحت فشار کودکی حکایت می کند این اختلال که از سه شخصیت نمایشی، خودشیفته و ضد اجتماعی تشکیل شده است دارای 9 علائم مشخص که عبارتند: خشم غیر قابل کنترل، تکانشکری، ترس از رها شدگی، افکار گذار تجزیه ای و .... که با سرچی در اینترنت در مورد شخصیت مرزی و بوردرلاین اطلاعات مفیدی می توانی بدست آوری و سپس این علائم را با خصوصیات و رفتار همسرت مقایسه کنی همچنین متذکر می شوم که در مان این بیماری بصورت جلسات روان درمانی فشرده و روشهای دیلکتیک تا حدودوی امکانپذیر است که معمولا درمانجو همکاری لازم را انجام نداده و درمان را قطع می کند البته این اختلال با افزایش سن رو بهبودی می رود و از تندی ها و تیزیهای آن کاسته می شود. در صورت لزوم جهت انتقال تجربیات اینجانب آمادگی کاملی دارم و می توانم در خدمت دوستان باشم. و اگر لازم شد من نیز داستان خود را با دوستان در میان خواهم گذاشت

.