من اومدم پستم را ویرایش کنم ;)
البته و صدالبته که منظورم از این که گفتم اگر کسی بگه من را دوست نداره ناراحت می شم، دوستانم بود.
وگرنه این خیلی عادی است که میلیونها نفر روی کره زمین از آدمی با قیافه و اخلاق و شخصیت من بدشون می آد یا بی تفاوتند.
- - - Updated - - -
در مورد پست هلیا جان هم،
نظر من کارشناسی و تخصصی نیست. روانشناس نیستم. اما فکر نمی کنم عشق و علاقه فقط با تلقین شکل بگیره.
اگر کسی با معیارهای ما فاصله داشته باشه، سخت بشه بهش علاقمند شد.
فکر می کنم یه چیزای ناشناخته ای توی علاقمند شدن به دیگران وجود داره. علیرغم تمام معیارها و ... باز یه بخشی از اون قابل تعریف و سنجش نیست انگار.
اگر اون کشش اولیه و علاقه اولیه نباشه هر چی هم به خوبیها و مثبت ها فکر کنی نمی شه.
تازه این را من از قول یک خانم دارم می گم که خوب زودتر و راحت تر از آقایون علاقمند می شن و دل می بندن دیگه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)