ممنون از پاسختون اما واسه من که همیشه جزو دو سه نفر اول کلاس بوده هم کارشناسی هم ارشد و همیشه اشکالای کسایی را جواب میدادم که الان دانشجوی دکترا شدن خیلی سخته!
خیلی احساس شکست خوردگی میکنم. به روی خودم نمیارم که همسرم ناراحت نشه ولی تو خودم اصلا لحظات خوبی را نمیگذرونم! از اوایل لیسانس شاگرد خصوصی داشتم و درس میدادم. بزرگترین علاقم آموزش بود و اگه دکترا قبول میشدم میرفتم واسه استاد دانشگاهی که به نظرم شغلی بهترازش تو دنیا وجود نداره ولی حالا باید به پایینترش قناعت کنم! خیلی حس افسردگی عمیقی را از دیروز دارم!به محض اینکه یادم میافته انگار از درون سست میشم و یخ میکنم!
![]()















علاقه مندی ها (Bookmarks)