وقتی خشم و نفرت هر کاری میکنه.

[سرافراز]

بهارجان! منظور من از قانون pain and pleasure این نیست که باید حتما سختی بکشی تا به خوشی برسی ها! منظور این قانون اینه که برای اینکه به هدفی سفت و سخت بچسبی عواقب به نتیجه نرسیدن اون هدف یعنی pain و درد حاصل از نشدن اونو تصور کن تا بدویی دنبال هدفت و به pleasure یا خوشی برسی. واسه همینه که میگم چون فوق لیسانس الان توی این مقطع خیلی مهمه باید دست از بهانه گرفتن برداری... نمی شه و سخته و حال ندارمو تا حالا اینجوری درس نخوندم و ... این حرفهارو کنار بگذاری.
یه نکته دیگه: چرا داری رشته ای رو انتخاب می کنی که شانس موفقیتت رو پایین بیاره؟ مگه هدفت مستقل شدن نیست؟ مگه نمی خوای از درس خوندن توی یک شهر دیگه شروع می کنی؟ همینکه باری بزرگتر از توانایی ات برمیداری بهت اینرسی سکون می ده و باعث میشه به همین مشکلات زندگیت گیر بدی درس رو نخونی.
متاسفانه اون چیزی که الان در تو می بینم اینه که هنوز به هدفت باور نداری و نمیدونم چرا انتظار داری بطور معجزه آسایی همه چی یهو درست بشه! خود من 2 سال تمام زندگیم در سکون وحشتناکی بود. حتی یک ذره تغییر نمی کرد. تلاشها همه منجر به شکست می شد و اوضاع ناامید کننده بود. اما یه دفعه ورق برگشت. اتفاقا تازگی برای یکی از دوستان منم همینطوری شد. 3 سال بیکار بود به هر دری زد نشد که نشد. بعدش اومد تهران و چندماه اونجا زیر دست یک دختر بداخلاق کار کرد آخرشم اخراج شد. در همون حین مجانی می رفت یک شرکت بزرگ کارآموزی اما اونها هم بعدش نخواستنش. جمع کرد رفت خونه اش تا رسید زنگ زدن گفتن بیا و باهاش قرارداد بستند. 3 ماه از قراردادش نگذشته بود که توی شهر خودشون هم کار پیدا شد و اون ترجیح داد برگرده پیش خانواده و اونجا کار کنه.درحالیکه 3 سال دربدر دنبال کار بود حالا 2 تا 2تا کار پیدا میشد. اما همه اینا نتیجه تلاشش بود و من اینو می دونم.
تلاشها مثل دانه ای هستند که میکاری. شاید اون لحظه سریع از خاک در نیان اما بعد مدتی یقینا اثر خودشون رو نشون می دن.
از من پرسیدی چطوری می شینم سر درس؟ منم دوره لیسانس اصلا درس نمی خوندم ومعدل بالایی هم نداشتم اما برای کنکور خیلی خوندم چون" می خوااااسسستمشششش"... رمزش همینه. "خواستن". اگر واقعا میخواستی حتی زیر پل هم می شستی می خوندی تا به هدفت برسی.
اول باورت رو از خواسته ات درونی کن. می تونی یکسال دیگه توی همین خانواده همینجوری زندگی کنی و هی غر بزنی اما ته اش هیچی گیرت نمیاد. پس بخواه! همین!