ازدواج با دختری بزرگتر از پسر (3سال)

[Ayeh]

Arvana ی عزیز
امیدوارم راه درست را تشخیص بدی و با تلاش بسیار زندگی خوبی داشته باشی.
حرفهایی که می نویسم فقط تجربه خودمه و کارشناسی نیست.
امیدوارم براتون مفید باشه

من 2 سالی از نامزدم بزرگتر هستم و در زمان آشنایی با ایشان، من 29 و ایشان 27سال داشتند.
سن و سال برای من خیلی مهم بود و به گفته روژان 20 عزیز، عاشق شدم و این مسئله را پذیرفتم (نظر مثبت پدرم در مورد سن و سال کمتر ایشان، در تصمیم گیری من بسیار موثر بود).
من هم مثل شما، شعور و منطق و هم فکر بودن بسیار مهمتر از مسائل مادی بود و در درجه بعدی به پشتکار و توانایی کاری ایشان در تامین زندگی ساده ایمان داشتم.
از لحاظ مالی انسان قانعی هستم و در این مورد سخت گیری نکردم، من برای ایشان هم بسیار ساده گرفتم.
اما مسائل فقط مالی نیست، رضایت خانواده ها، فرهنگ خانواده ها، رضایت کامل طرفین و همفکری (نه الزاما فکر یکسان) در تمام مسائل باعث آرامش و بقای زندگی است.

حتما " خانواده ها و رضایت والدین را هم در نظر بگیرید"
متاسفانه مشکلی که من و نامزدم در حال حاضر داریم این هست که ایشان با خانواده من مشکل داره!!!


با توجه به صحبت های شما، مطمئنا شما در آینده می تونید زندگی را از نظر اقتصادی به خوبی اداره کنید.
به عنوان یه دوست، برای شما چند تا پیشنهاد دارم:

1. اصلا عجله نکنید و معیارهای خودتان درباره همسر آینده تون را کاملا مشخص کنید( به ثبات نتیجه برسید)
2. ابتدا خودتان را محک بزنید که در آینده ایشان را به خاطر 3سال بزرگتر بودنشان به سخره نمی گیرید. (نامزد محترم من آنقدر به من این قضه را گوشزد کرده که اوائل تمام اعتماد به نفسم را از من گرفته بود، از شدت ناراحتی ساعتها گریه می کردم ولی من دختر محکمی هستم و زیر این مسائل کوچک از پا در نمی آیم، و دیگه برام مهم نیست. آخه من خیلی جوان و شاداب هستم حتی از ایشان کوچکتر به نظر میرسم :rolleyes: - این مرحله مهمترین و سخترین مرحه هست اگه موفق شدید ادامه بدید تا دختر آسیب نبیند )
3. بعد از اینکه با خودتان کنار آمدید، کم کم با خانواده خودتان صحبت کنید . تا اگر خانواده خودتان آمادگی پذیرش این موضوع(عروس بزرگتر) را ندارند با منطق پذیرا باشند
4. انشا... بعد از موافقت خانواده خودتان برای خواستگاری اقدام خواهید کرد. (آخه اگر مادرتان را راضی کنید بقیش تا حدودی حله )
   
5. در کنار تمامی مراحل به درس هات برس ...

[Arvana]

خیلی چیزها هست به غیر از غر زدن که ممکنه شما تحملش رو نداشته باشی!!!!
خیلی از خودت مطمئن نباش. در سنی هستی که خیلی از عقاید و احساساتت متغیر هستند.

من اون جمله را من باب مزاح عرض کردم ........

اما گذشته از این صحبت ها من الان نزدیک به 2 سال هست که به فکر ازدواج هستم

منظورم از فکر هم نه این موردی مد نظرم باشه خیر

به فکر تشکیل چهارچوب های ذهنی برای خودم بودم

حال من سوالم از دوست عزیز اینه که

به نظر شما انسان در چه مقطعی به این ثبات افکار و عقاید میرسه ؟

از کجا میشه این را متوجه شد ؟

- - - Updated - - -

Arvana ی عزیز
امیدوارم راه درست را تشخیص بدی و با تلاش بسیار زندگی خوبی داشته باشی.
حرفهایی که می نویسم فقط تجربه خودمه و کارشناسی نیست.
امیدوارم براتون مفید باشه

من 2 سالی از نامزدم بزرگتر هستم و در زمان آشنایی با ایشان، من 29 و ایشان 27سال داشتند.
سن و سال برای من خیلی مهم بود و به گفته روژان 20 عزیز، عاشق شدم و این مسئله را پذیرفتم (نظر مثبت پدرم در مورد سن و سال کمتر ایشان، در تصمیم گیری من بسیار موثر بود).
من هم مثل شما، شعور و منطق و هم فکر بودن بسیار مهمتر از مسائل مادی بود و در درجه بعدی به پشتکار و توانایی کاری ایشان در تامین زندگی ساده ایمان داشتم.
از لحاظ مالی انسان قانعی هستم و در این مورد سخت گیری نکردم، من برای ایشان هم بسیار ساده گرفتم.
اما مسائل فقط مالی نیست، رضایت خانواده ها، فرهنگ خانواده ها، رضایت کامل طرفین و همفکری (نه الزاما فکر یکسان) در تمام مسائل باعث آرامش و بقای زندگی است.

حتما " خانواده ها و رضایت والدین را هم در نظر بگیرید"
متاسفانه مشکلی که من و نامزدم در حال حاضر داریم این هست که ایشان با خانواده من مشکل داره!!!


با توجه به صحبت های شما، مطمئنا شما در آینده می تونید زندگی را از نظر اقتصادی به خوبی اداره کنید.
به عنوان یه دوست، برای شما چند تا پیشنهاد دارم:

1. اصلا عجله نکنید و معیارهای خودتان درباره همسر آینده تون را کاملا مشخص کنید( به ثبات نتیجه برسید)
2. ابتدا خودتان را محک بزنید که در آینده ایشان را به خاطر 3سال بزرگتر بودنشان به سخره نمی گیرید. (نامزد محترم من آنقدر به من این قضه را گوشزد کرده که اوائل تمام اعتماد به نفسم را از من گرفته بود، از شدت ناراحتی ساعتها گریه می کردم ولی من دختر محکمی هستم و زیر این مسائل کوچک از پا در نمی آیم، و دیگه برام مهم نیست. آخه من خیلی جوان و شاداب هستم حتی از ایشان کوچکتر به نظر میرسم :rolleyes: - این مرحله مهمترین و سخترین مرحه هست اگه موفق شدید ادامه بدید تا دختر آسیب نبیند )
3. بعد از اینکه با خودتان کنار آمدید، کم کم با خانواده خودتان صحبت کنید . تا اگر خانواده خودتان آمادگی پذیرش این موضوع(عروس بزرگتر) را ندارند با منطق پذیرا باشند
4. انشا... بعد از موافقت خانواده خودتان برای خواستگاری اقدام خواهید کرد. (آخه اگر مادرتان را راضی کنید بقیش تا حدودی حله )
   
5. در کنار تمامی مراحل به درس هات برس ...

با تشکر از Ayeh عزیز

واقعا لطف خیلی بزرگی کردید که تجربیاتتون را در اختیار برادر کوچکترتون قرار دادید

میخواستم چند تا سوال از شما بپرسم

مگر نامزدتان شما را با توجه به شرایط سنی تان انتخاب نکرد پس چرا سن شما را مدام به شما گوشزد میکند؟

دقیقا یک مسئله ای هم که داریم این است که من با توجه به این که 3 سال کوچک تر هستم ولی هم از نظر قیافه و هم از نظر جثه ای از ایشان بزرگتر نشان میدهم

میخواستم اگر امکانش براتون هست بیشتر در مورد اتفاقات و علی الخصوص پاشنه آشیل های این قضیه که باهاش برخورد کردید برام بنویسید