راهنمایی جهت کاهش اثرات ناشی از طلاق بر روی فرزندم

[ani]

سلام شایگان محترم


وقتی مطالبی که نوشته بودی را می خواندم و به مسائل زندگی ات دقت می کردم اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که این زندگی مستعد است و توانایی بازسازی شدن را دارد . این دو نفر خسته هستند و تحت فشار مشکلات حل نشده ی رسوب کرده هستند اما این زندگی به بن بست نرسید . یعنی برای ساختنش راه حل کنار دستش هست . اگر بخواهی و بخواهد .

می دانی نقطه ی قوت زندگی تو در چیست ؟
با توجه به اینکه یک زندگی ده ساله است اما مشکلات پیچیده نیستند . یعنی با قدری درک و کسب مهارت رفتاری قابلیت شکوفایی دارد . بیشتر جنگ ها و دعواهای شما بر سر مسائل گذشته است که طی زمان حل نشده باقی مانده است و به مرور رسوب کرده اند و ........


و مسئله ی دعواها در نگاه یک دختر 9 ساله


ابتدا اینکه دوست عزیز صدمه و آسیب " طلاق " و حتی مسائل بعد از طلاق به مراتب کمتر از این دعواهایی است که جلوی چشم این بچه اتفاق می افتد . چرا ؟


کودک از زمانی که در شکم مادر است مشغول برانداز و ارتباط گیری با پیام های ارسالی با دنیای بیرون است . به کوچکیش فکر کن که در آن زمان چقدر کوچولو بود . اما شکم مادر برای او یک دنیای بزرگ معنی می داد و ..... در تمام این لحظاتی که مشغول جرو بجث و دعوا و کتک کاری و لجبازی با هم بودید او مشغول نوشتن پیش نویس کل مسیر زندگی خودش بوده و هست .

در توضیح اینکه پیش نویس چیست ؟

کتابی است که به دست کودک و به شکل ناخودآگاه بر اساس فهم خود از دنیای بیرون و پیرامون و آدمها و .... از سن دو تا چهار سالگی به شکل رسمی نوشتنش آغاز می شود و تا -14-12 سالگی این پیش نویس تکمیل می شود و از 14 تا 16 سالگی بازبینی می شود و این کتاب در تمام سالهای عمر این فرد همراه اوست و بر مبنای این دست نویس جای داده شده در بخش ناخودآگاه فرد برای کل مسیر زندگی تصمیم گیری می کند .


در نتیجه شما خودتان بر مبنای تعریف بالا ببینید دختر شما چه چیزهایی را از نگاه یک بچه که آگاهی و دانش و توانایی های کمی دارد و قدش هم برای دیدن بزرگتر ها و دنیا کوتاه تر است .......از زاویه ی دید محدود خودش این دنیا و این آدم بزرگ ها و مادر و پدر و ....را چگونه می بیند و چه برداشتی خواهدداشت از فجایع پیرامونش و ...... به شکل ناخودآگاه چه پیش نویسی تاکنون نوشته و چه میزان از پیش نویس زندگی او نوشتنش باقی مانده است ؟!

در نتیجه در گام اول دعواها را به کل تعطیل کن . چرا که شما نسبت به این دختر و آینده اش مسئولی . ( اگر از این زندگی فرار کنی از دست دخترت و مسائل و مشکلاتش فرار نمی توانی بکنی و او طلاق دادنی نیست یعنی نمی توانی طلاقش بدهی )

افراد در تصمیماتی که در مسیر زندگی می گیرند متاسفانه به شکل ناخودآگاه سر این کتاب پیش نویس می روند و بر مبنای نوشته های این کتاب در دوران کودکی عمل می کنند .

ضمن اینکه خود طلاق به بچه آسیب نمی زند اما دعواهای قبل و بعد از طلاق است که بچه را منهدم می کند . در نتیجه چه بخواهی زندگی کنی و چه بخواهی طلاق بگیری در هر دو حالت اگر به فکر کاهش اثرات ناشی از طلاق ( که خود طلاق هیچ آسیبی ندارد ) باید قبلش این مسائل را حل کنی .

چرا که با این روند که شما پیش آمده اید ضربه ی بعد از طلاق به شما دو نفر ....از شما دو نفر افرادی به مراتب حساس تر و تندتر و پرخاشگر تر و .....می سازد و شما هر دو این مسائل و فشارها را به دخترتان منتقل می کنید . چرا که مسئله ی شما دو نفر عدم تفاهم نیست که شیک و بدون دعوا تشریف ببرید طلاق بگیرید و بعد از طلاق نیز در مورد مسائل این بچه به تفاهم برسی و ....

بعد از طلاق شما بر سر نفقه - خرج بچه - تصمیم گیری های مربوط به او - نحوه ی دیدنش -بیماری و ازدواج ها و یحتمل بچه دار شدن و .....هزاران مورد دیگر جنگ جهانی راه خواهید انداخت ......و این بچه ابزار بازی " حالا گیرت آوردم پدر سگ ....." شما دو نفر خواهد شد . چرا که شما دو نفرمیزان آزردگی بالایی دارید که بعد از طلاق به مراتب این حالات در شما تشدید خواهد شد .


درک می کنم که خسته ای .
درک می کنم که تحت فشاری .

به خودت نگاه کن . ببین می توانی یک مدتی نه با انگیزه ی طلاق بلکه بازسازی و ترمیم خود و همسر و دخترت از هم جدا زندگی کنید .
طی یک توافق نامه . نه با دعوا و مشاجره . کاملا از جایگاه روشن .
مدتی به هم استراحت بدهید .
مدتی به خودتان بپردازید . اجازه بدهید این هیاهو و این بلوایی که در درونتان دارید آرام بگیرد و قدری التیام پیدا کنید و فضای آرامش به درون خودتان و اعضای خانواده تان برگردد .

بعد تصمیم به طلاق یا زندگی بگیرید .

چرا که قبل از هر تصمیمی شما دو نفر باید اول این مسائل را حل کنید تا به طلاق برسید که به دخترتان کمترین میزان آسیب را بزنید .

یعنی اگر شما همه ی مسائل را حل کنید و مثل دو انسان متمدن بدون دعوا طلاق بگیرید و بعد از طلاق بدون جنگ و دعوا مسئولانه پدر و مادر مهربانش باشید و هر دو به امور مربوط به او بپردازید و در هر لحظه ای که او احساس نیاز کرد هر دو نفر در نهایت آرامش و امنیت خاطر در کنارش باشید و به او اطمینان خاطر بدهید ...............این بچه آسیب بسیار زیادی خواهد خورد تا چه رسد به این اوضاعی که شما به تصویر کشیدید و از این اوضاع می توان شدت و نوع دعواهای بعد از طلاق را نیز پیش بینی کرد .