خودم رو مقصر میدونم

[yaaldaa]

سلام دختر شرقي عزيز
ببين اين حرفي كه اون زده كه به خاطر كارا و حرفاي شما اين رابطه تموم شده هم شما و هم خود ايشون ميدونه كه حقيقت نداره فقط به خاطر اينكه براش سخت بوده بپذيره كه نتونسته خانوادش رو راضي كنه يا هر مشكلي كه بوده رو حل كنه ويا بپذيره كه از اول اشتباه كرده اين حرف رو زده.پس تو اين حرف رو جدي نگير.
خود شما هم ميدوني كه اين حرفش حقيقت نداره
در هر رابطه اي دو طرف ممكنه اشتباهاتي كنند بهتره فعلا به اين مسايل فكر نكني
بهت قول ميدم اين دوران تموم ميشه اونموقع كه آروم شدي و گريه هات تموم شد اونوقت سعي كن كه رفتارهاي اشتبات رو اصلاح كني.

[دخترشرقی]

سلام مجدد،

لطفاً تعیین کنید هدف شما دقیقاً چیه؟
برگشتن به رابطه قبلی یا تلاش برای فراموش کردن آن؟

معمولاً توصیه نمیشه که خانمها برای برقراری رابطه اقدام کنند، علت هاش هم زیاده که در آینده میتونه دامن گیر خانم بشه که اگه تمایل داشته باشید میتونیم علتها رو یکی یکی باز و بررسی کنیم.

منتها، اگر شما میخواید رابطه رو فراموش کنید و در جهت رشد و پیشرفت حرکت کنید، بفرمایید تا دوستان مساعدت کنند. در حال حاضر کارهایی که شما میکنید (مثل چک کردن قیسبوک ایشون) تنها شما رو بیشتر و بیشتر افسرده و درگیر میکنه.

تصمیم با شماست.
یا حق.

میشه اون علت هارو ذکر کنید؟
هدفم فراموش کردن هستش چون اون از برگشتن دوباره منو ناامید کرده و نمیخواد دیگه این رابطه ادامه داشته باشه دلیلش هم حرفها و برخورد من و همچنین مخالفت خانوادشون هست من ازش خواستم ادامه بدیم و با این دلایل همه چیز رو تمام نکنیم اما اون گفت اینا برای من بزرگ هستش شاید برای تو کوچیکن و در آینده دوباره تکرار میشه و مخالفت خانواده توی زندگی تاثیر میزاره
از درون هنوز بهش میل و کشش دارم هنوز بهش فکر میکنم و خودم رو گناهکار میدونم هروز منتظرم تا خبری ازش ببینم فیس بوک رو چک میکنم و این دغدغه و منتظر بودن تمام زندگی منو متمرکز به خودش کرده زندگیم رو یک بعدی کرده

[ویدا@]

سلام دختر شرقی عزیز

از خوندن تاپیکت متاثر شدم و حالت را درک میکنم

دوست عزیز دنبال مقصر کی بوده و کلا علت یابی نباش....

رابطه ای که توش تعهد نباشه احتمال همه چی توش هست....

سعی کن گذشته رو فراموش کنی و تا خاطرش به ذهنت آمد از تکنیک توقف ذهن استفاده کن.

من بهت قول میدم به مرور زمان حالت بهتر و بهتر میشه اما شرطش اراده محکم خودته!!

به خودت کمک کن گذشته و خاطره اش را رها کن و به خودت بپرداز...

لینک های زیر هم مطالعه کن خیلی کمک کننده هست

فراموش کردن یک رابطه ناموفق

چگونه غم جدایی را تحمل کنیم؟

برات بهترین ها رو آرزومندم

[Serok]

میشه اون علت هارو ذکر کنید؟

معایب خواستگاری دختر از پسر بطور خلاصه:
اول:
اگر دختر ها از پسرها خواستگاری بکنند به احتمال زیاد مورد سوء استفاده (جنسی) قرار می گیرند. و به احتمال زیاد دختر مورد بی حرمتی قرار می گیرد.
دوم:
حیای جنس زن ایجاب می کند که خودش از پسر خواستگاری نکند
ویلیام جیمز (فیلسوف آمریکایی) : حیای زن ایجاب می کند که دنبال مرد نرود و عزت خود را خدشه دار نکند.
حیای شما به عنوان یک زن ایجاب می کند اگر شما بروید خواستگاری ممکن است از نظر مرد یک دختر دریده و بی حیا فرض بشوید.
سوم:
اگر دختر پاسخ منفی بشنود با روح حساس و لطیفی که دارد ضربة عاطفی که می خورد خیلی اساسی است. پسرها چون کمی محکم تر هستند اگر پیشنهاد ازدواج بدهد و دختر قبول نکند یکی دو هفته ای را گیج است اما درست می شود. اما دختر نه! چقدر یک دختر باید به خودش فشار بیاورد که به یک پسر پیشنهاد ازدواج بدهد و پسر هم راحت جواب نه بدهد. اثرات روحی و روانی که این «نه» برای دختر دارد بسیار سنگین است.
چهارم:
اگر هم پسر بپذیرد و ازدواج بکنند و در طول زندگی مشترک بین انها شکاف و اختلاف و تنش و درگیری بوجود بیاید پسر می گوید «من که نمی خواستم خودت آمدی التماس کردی یادت رفته چطوری آویزون من شده بودی که بیا من رو بگیر! » آن وقت است که دختر سقوط خواهد کرد.
(نقل قول از صحبت های دکتر فرهنگ در سمینار ازدواج موفق).

هدفم فراموش کردن هستش چون اون از برگشتن دوباره منو ناامید کرده و نمیخواد دیگه این رابطه ادامه داشته باشه دلیلش هم حرفها و برخورد من و همچنین مخالفت خانوادشون هست من ازش خواستم ادامه بدیم و با این دلایل همه چیز رو تمام نکنیم اما اون گفت اینا برای من بزرگ هستش شاید برای تو کوچیکن و در آینده دوباره تکرار میشه و مخالفت خانواده توی زندگی تاثیر میزاره
از درون هنوز بهش میل و کشش دارم هنوز بهش فکر میکنم و خودم رو گناهکار میدونم هروز منتظرم تا خبری ازش ببینم فیس بوک رو چک میکنم و این دغدغه و منتظر بودن تمام زندگی منو متمرکز به خودش کرده زندگیم رو یک بعدی کرده

باید به خودتون افتخار کنید که اولین قدم رو برداشتید که همان تصمیم برای کنار آمدن و فراموشی رابطه عاطفی نافرجام است. تا بهبودی کامل و کنار آمدن با شکست عشقی معمولاً شش ماه تا یک سال زمان نیازه، لذا طبیعیه که هنوز به ایشون میل و کشش دارید.

حدود چند ماه پیش من هم مثل شما بودم، دقیقاً حال و روز شما رو داشتم (شاید بدتر)... منتها با مساعدت عزیزان این انجمن و استفاده از مقالات فوق العاده موثر با شکست عاطفی کنار اومدم (تا حد زیادی).
این تاپیکها رو مطالعه کنید:
ترمیم و التیام شکست عاطفی
چگونه همسر يا نامزد قبلی خود را فراموش كنيم
۵ روش عملی برای نجات یافتن از کنار گذاشته شدن در رابطه احساسی
مقابله با مشکلات پایان یافتن یک رابطه
با شکست عشقی چه جور کنار بیاییم؟
راه های التیام قلب شکسته
چگونه غم جدایی را تحمل کنیم؟
برای آنان قطع رابطه عشقی داشته اند
با شکست عشقی و تلخی برهم خوردن آن چگونه کنار بیاییم؟

[دخترشرقی]

ممنونم راهنماییتون خیلی بهم کمک کرد خیلی دلسوزانه وقت گذاشتید خوندن اون مقالات که پیشنهاد دادین موثــر بود و خیلیاشو یادداشت کردم تا هرروز بخونم فقط نمیدونم چطور باید فکرمو متوقف کنم از یادآوری خاطرات و حرفها به هر حال این خیلی سخته که آدم کسی رو که دوست داشته و فکرو انرژِیشو مدت زیادی گذاشته و آرزوهاشو باهاش ساخته فراموش کنه حتی گاهی وقت ها وقتی دیگران باهام حرف میزنن نمیفهمم چی میگن و توی فکرای خودمم یا اسمشو اشتباهی صدا میکنم و اینکه خودمو عادت بدم تا هروز منتظرش نباشم و روزی چندبار آیدی و فیس بوکو چک نکنم

[yaaldaa]

حق داری به خودت فرصت بده وخودتو سرزنش نکن.
وقتی دیگران باهات حرف میزنن و تو فکر خودتی همون لحظه که یه حرفی یا تلنگری باعث میشه بیرون بیای تو هم وارد ادامه بحث شو و دوباره به فکر فرو نرو که چرا و چرا
سعی کن برنامه هایی که برات هم تازگی هم جذابیت داره دنبال کنی به نظر من.ورزشایی که دوست داری ،هنرایی که علاقه داری بهشون.
زمان کمکت میکنه

[Rude Boy]

بر این اساس که من احساسی رو که به این شخص داشتم نمیتونم شخصی دیگه رو جایگزینش کنم حتی توی موقعیتش هم قرار گرفتم اما نتونستم و ازش فرار کردم همیشه شنیدم که عشق اول فراموش نشدنیه و فکر میکنم واقعا همینطور شاید عشق نبود اما علاقه ای بود که خیلی پاک بود و هردوی مارو بهم متعهد کرده بود

شاید؟ شک نکن که عشق نبوده، شک نکن که تعهدی وجود نداشته... اون موقعیت رو هم الان جدی نگیر.

بعدش زیاد حرف می زنن کلا... جدی نگیر... این جور چیزا خیلی پیچیده تر از این حرفاس...

[ani]

کلا آدم ها سر راه هم قرار می گیرند که به هم کمک کنند تا بخشی از وجود خودشان را با چیزی به اسم تجربه کشف کنند و قشنگی زندگی هم به این کشفیات است . کشفیاتی که در دل تجربه نهفته هستند و باعث بزرگ شدن و رشد انسان می شود .

و تو امروز دختری هستی که تجربه ای با این آقا داری . نتیجه ی تجربه بر اساس آنچه دلت می خواست و نشد مهم نیست . مهم کشفیات توست که با این تجربه به دست آمده . برو و روی آنچه که این آقا به تو کمک کرد و در مورد خودت کشف کردی متمرکز شو . ببین کجا دچار ضعف هستی . کجا قوت داری و .....( البته بدون حس سرزنش خودت )

و اما بخش احساسی وجودت

قطعا این احساس یک احساس خاص است اما احساس خاص به این مرد جوان دلیل بر این نیست که هرگز احساس و عشق را تجربه نمی کنی . نوعش متفاوت خواهد بود اما اتفاق می افتد. بارها و بارها .
و تو در هر بار عاشقی چیزی تازه و اجساسی نو در خودت کشف می کنی . چرا که رشدی نو به همراه دارد . (این عشق می تواند به هر چیزی و در هر سنی باشد و منظورم فقط جنس مخالف نیست . )


و اما چرا هنوز نتوانستی فراموشش کنی ؟

به این علت که به او و زنگ ها و تماس ها و تفکرات و احساسات و اعمال جهت دار نسبت به او عادت کرده ای و باید از این فضای عادتی بیرون بیایی . چگونه ؟ به همان روشی که به زندگی تو وارد شد و تبدیل به یک عادت شیرین شد و جای عادات شیرین گذشته ی ترا گرفت .

[sunlife]

دختر شرقی جان...یه سئوال....
اون مدل رفتارهای شما قبل از اومدن اونها به خواستگاریتون بوده و نه بعدش....اگه علت منصرف شدن این آقا رفتار شما بوده چرا قبل از اینکه به خواستگاری شما بیاد و با مخالفت خانوادش مواجه بشه، از ازدواج با شما انصراف نداده؟
عزیزم اینها همش بهانه های آقایون برای فرار از ازدواج به هر دلیله....میخواد این وسط همه گناهها گردن خودش نیافته و شما رو هم مقصر جلوه بده.
اون فهمیده که زندگی با شما با وجود مخالفت خانودش مشکله و بهترین راه حل رو انتخاب کرده (فقط اشکال کارش این بوده که به فرافکنی رو آورده).
حالا شما چرا خودت رو اذیت می کنی...خوب بود ازدواج می کردی و تو شهر غریب با بدرفتارهایی خانوادش سر می کردی.
مطمئن باش باز هم عاشق می شی.... طوریکه اصلا یه روزی میرسه که اسم اون رو هم فراموش می کنی....فقط این دفعه با تدبیر بیشتری رفتار کن و صرفا به آقایونی جدی فکر کن که رسما به خواستگاریت اومدن. بقیه رو در حد یه رهگذر ببین.