ترک خونه

[mostafun]

جدای از مشاوره حقوقی که به آن نیاز دارید، به نظرم لازمه به این موارد هم توجهی داشته باشید:

سلام
30 سالمه و 2 سال و نیمه که ازدواج کردم همسرم شغل خوبی داره وضع مالیش مناسبه و ظاهر خوبی هم داره اما تو این دوسال و نیم همش باهم بحث و دعوا داشتیم یا قهر بودیم...نقطه نظرامون خیلی با هم فرق داره و هردو اهل قهر هستیم...قهرهای طولانی ...هیچ وقت نتونستیم بشینیم و راجع به یک مسئله باهم صحبت کنبم و نتیجه بگیریم همیشه صحبتمون به بحث و دلخوری کشیده و بعدش قهرهای طولانی....

واقعا مبنای انتخاب شما همین موارد بوده؟ شغل خوب، وضع مالی خوب وظاهر مناسب؟ یا اینکه معیارهای دیگه ای هم داشتید؟

این اواخرم که یه سری نامردی ها در تقسیم خونه ای که با کمک هم خریدیم انجام داد و گفت که نمیخواد خونرو به نامم کنه و هرچیم تاحالا دادم حساب کنم کرایه خونه ای بوده مه 2 سال و نیم توش زندگی کردم...میگه بهت اعتماد ندارم ...نمیخوام مثل بابام نصف خونمو به نام زنم کنم بعد هرروز بهم بگه یالا خونرو بفروش پول منو بده میخوام جدا بشم!!!

به نظر میاد شما بیشتر یک رابطه تجاری با همسرتون دارید تا یک رابطه عاطفی. اگه دقت کرده باشید در لابلای صحبتهاتون هم چنین چیزی پیدا نیست.
نباید فراموش کنید اغلب مردها از دخالت و اظهار نظرهای مکرر خانمها در مورد مسایل مالی دل خوشی ندارند و اینکار به شدت حس "سرپرستی" اونا رو خدشه دار می کنه. اگه درآمد شما واقعا پابه پای همسرتون (ویا بیشتر از اون) توی زندگیتون نقش داشته، نباید این موضوع رو با یک روش مردانه یا مثل شرکای کاری توی زندگیتون پیگیری می کردید.
یک سوال هم اینجا پیش میاد که چرا همسرتون نگرانه که شما با گرفتن سهمتون سعی خواهید کرد از اون جدا بشید؟

خلاصه همه و همه این سختیها باعث شد من حدود یک ماه پیش وسایل شخصیمو بردارم و ترکش کنم (البته اینم بگم که خیلی تلاش کردم بیاد پیش مشاور اما به هیچ وجه به مشاور و روانشناس اعتقاد نداره در حالیکه روانشناسی که من خودم به تنهایی میرم معتقده همسر من مبتلا به اسکیزوییده و باید درمان بشه)

ترک کردن خانه صرفا به خاطر اختلافات مالی (تا جایی که از نوشته های شما بر می آید) به نظر من درست نبوده و احتمالا این ذهنیت را در همسرتان تقویت کرده که شما به او به چشم یک منبع درآمد نگاه میکنید نه یک همسر.

امروز که بعلت دلتنگی رفتم به خونم سر بزنم دیدیم قفل درهارو عوض کرده ....خیلی خیلی ناراحت شدم و ناامید از اینکه بخواد زندگیمون اصلاح بشه....مطمئن شدم که ازم متنفره و نمیخواد من برگردم (چون تو این یک ماهم که من از خونه رفتم هیچ سراغی ازم نگرفته بود)

آیا خودتان در این مدت سراغی از همسرتان گرفته بودید؟

میخوام بدونم چه اقدام قانونی میتونم بکنم چون حاضر هم نیست طلاق بده میگه کل مهریتو ببخش تا طلاق بدم منمن واقعا دلم میسوزه که 3 سال از عمرم تلف شد و کلی هم پولم بابت خونه رفت تو جیب ایشون و حالا مهرم رو هم ببخشم و بیام. چیکار میتونم بکنم ؟ همین قفل کردن درها میتونه کمک قانونی به من بکنه؟

در پایان باز هم از شما می خواهم به عباراتی که نوشته اید دقت کنید. آیا دلنگرانی شما صرفا بعد مالی قضیه است؟ واقعا هیچ دلبستگی عاطفی به همسرتان ندارید؟