سلام دوستان
خوش خبر و پیدای عزیز من سعی کردم فراموشش کنم حتی اوایل دچار عذاب وجدان میشدم ولی همسر فعلی ام اصلا باب دلم نیست به قول معروف باهاش حول نمیکنم
صداش بیروح و خسته و بی انرژی من از مردهای چابک و خنده رو و پرحرف خوشم میومد مثل او...
با همسر فعلی ام خیلی صحبت کردم که مثلا وقتی تلفن رو برمیداری محکم بگو بله نه انگار 10 روزه غذا نخوردی..یا با من که داخل خونه ای همش کنترل به دست نباش روبه روی تی وی با من حرف بزن توی گوشم بخون که جواب میده میخوای از این حرفهای دروغ توی گوشت بخونم براش کتاب خریدم حتی ایمیل براش میفرستادم که یک زن چه چیزی رو دوست داره
اما بنده خدا راست میگه میگه من شخصیتم اینجوریه و نمیتونم تغییرش بدم تو از من کسی دیگه میخوای بسازی
اصلا حرفی برای گفتن با هم از اول نداشتیم...
از این مدل مردهاست که زن توی خونه غذای خوشمزه درست کنه خونه اش آب و جارو باشه بوی غذاش چند تا محله اون ور تر بره خودش هم با نون گرم به دست و چند کیلو میوه و مایحتاج آشپزخانه بیاد خونه....پنجشنبه و جمعه هم مهمانی دعوت کنه و یا بره
همین
علاقه ای به مسافرت نداره چند باری هم که به زور من رفتیم بهم خوش نگذشت به اون هم خوش نگذشت...
با این اوصاف فکر او پیش من قوت گرفت و دیگه موند و الان توی رویا همش باهاش حرف میزنم

چکار کنم؟؟چه سرنوشت تلخی من دارم چه ارزوهایی که نداشتم چقدر دوست داشتم زندگی عاشقانه ای داشته باشم..چقدر دوست داشتم با عشق نگاه همسرم کنم چقدر دلم میخواست دم به دقیقه گوشی به دست به همسرم زنگ بزم از احوالش خبر بگیرم...
دود شد رفت هوا...
من بچه بیارم یه مادر با بغض توی گلو میخواد بزرگش کنه یا مادری که وقتی دو زوج رو میبینه که عاشقانه با هم حرف میزنن رفتار میکنن و دلش پر از حسرت میشه این مادر با این کمبودها و غصه ها بچه بزرگ کنه؟؟به نظر شما چه بچه ای تحویل جامعه میدم؟؟

از مشاور ناراحتم و دل چرکین من زیر نظر مشاور بودم ..نباید اجازه ازدواج رو به این زودی میداد
باید ترسم برای انتخاب همسر رو میدید
و غیر از این:: مشاور دیگه غیر از این بدتر از اینن