شاید مهمترین داشته ی یه مرد توی زندگی مشترک غرورش باشه. چیزی که به او انگیزه می ده که زندگیش را بهتر کنه و برای خانواده اش تلاش کنه!من همینو میخواستم بدونم: این حفظ استقلال و اینا چقدر برای آقایون مهمه؟ یعنی با چه شدتی؟ من نگران اینم که طرفم حاضر نباشه نه از پدر خودش کمک بگیره نه بذاره بابای من کمک کنه ... یه وقتم بگه اصلا کار نکن - چون من از کارم پول خوبی در میاد و پروژه ای هم میتونم کار کنم ولی ترجیحم این نیست که کار کنم- من خودم دربیارم! بعد باید بنیشنیم هوا بخوریم که استقلالمان حفظ گردد همی!
حالا اگر شما به اون این احساس را بدین که نمی تونه از پس زندگیش بربیاد و محتاج کمک پدر و مادرش یا کمک پدر شما یا خود شما برای ادامه ی زندگیه در واقع شخصیت اون را خرد کرده اید و می تونید با خیال راحت فاتحه ی زندگیتون را بخونید!
البته کمک های کوچیک از طرف خانواده ها امکان پذیره اما نباید شخصیتش خرد بشه.
مادرم جایی تماس گرفته بود و مادر دختره بود که خوب پدرش (پدر دختر ) هم گفته من اگه یه داماد مومن و خوب گیرم بیاد یه خونه هم واسه ش می خرم.بله درک میکنم، اما طرف مقابل دختر باید یه مقدار هم خودش منطقی حساب کنه ببینه این کنار اومدنه تا کجاس... آخه من گاهی میترسم اینکه بابا اینا نمیپرسن اصلا بخاطر این باشه که براشون مهم نیست و هنوز تو ذهنشونه که دخترشون هر کاری بخواد کنه تامینش میکنن دیگه! حواسشون به اون استقلال و اینا نیست...
به مادرم گفتم دیگه نه اسمشون را بیاره و نه تماس بگیره!
این حفظ استقلال برای خیلی ها مهمه.
بالاخره وقتی کسی کار مناسبی داشته باشه و عرضه و توانایی اداره ی یه زندگی را داشته باشه می تونه در طول زمان زندگی اش را بسازه و رفاه را وارد زندگی اش کنه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)