پر از خشم و عصبانیتم. فشار شدید روی جسمم دارم. دلیل و درمانش ؟ نکند خوب نشوم؟

[naghashi]

نگين عزيز

خشمت طبيعيه

من هم يك زماني اين خشم رو داشتم و حتا نميتونسنم نشخيص بدم دليلش چيه اما تهش از خودم راضي نبودم

تهش دلم ميخواست اوضاعم جور ديگه اي بود

تهش دلم ميخواست حالم بهتر ازين باشه

اما نميشد, خشمگين بودم , همون روزا كه ميخواستم همه چيزو خوب كنم و نميشد

همون روزا كه اصلا روزاي خوبي نبود واسم , اخه من , من واسه چي , ببين اون دختره كه دوزار نمي ارزيد حالا به كجا رسيده حالا من , ااا اون يكي اخه لياقتش اين بود و هزار تا فكر ديگه


فكر نكني ميفهميدم و ميومد سراغم , نه نگين, نميخواستم اما چون از خودم راضي نبودم ذهنم درگير ميشد, دنبال دلايلي بود حالمو بدتر كنه

خشمگين ميشدم از خودم, طبيعت و هرجيزي كه يه روز فقط حالمو خوب ميكرد ديگه احساس شادي موقت و خشم بنهان بهم ميداد

حالا اما ارومترم چون رو خودم كار كردم

به خودت بگو اين مسير تويه, تو تو اين مسير قدم گذاشتي و منحصرا مال تويه, خوب يا بد, مال توست

شايد اگه كس ديگه اي تو اين مسير بود و جاي تو زودتر ميشكست يا نه قويتر بود

مهم اينه كه تويي و مسيرت كه فقط تو ميتوني طي كني

اولا كه ياد بگير ذهنتو كنترل كني

همه ادمايي كه اينجان و پر مشكل ممكنه تو خيابون ميديدي و فكر ميكردي چقدر شادن و خوشبخت اما داد از دنيا كه هيچكس خودش نيست, رو حرفها حساب نكن و بدون همه مون يه جورايي نقاب زديم

و بعد تو خيلي هم خوشبختي كه تو اين مسير هستي و با همه مشكلاتش باز هم ميتوني بموني و زندگيتو بسازي

تو خوشبختي به همون دليل كه تو تاپيك خوداگاهي زدي , يادته:

از زندگیم راضی ام چون
گاهی شور زندگی را حس می کنم و از اینکه قلب زنده ای دارم خوشحالم.
چون دوست دارم و دوست داشته می شوم.
چون زمین را دوست دارم و سفر کردن در آن نصیبم شده است.
چون عاشق طبیعت هستم و از اینکه طبیعت را می شناسم و به آن نزدیکم خوشحالم.
چون قدرت اراده دارم.

تو خودت به خودت اگاهي عزيزم

نگين جان مطلبي كه ديروز ويدا گذاشت (جملات كوتاه و نغز در مورد مهارتهاي زندگي)خيلي معني داره, بخون:
http://www.hamdardi.net/thread-5289-post-212737.html#pid212737

پیش از آن که درباره زندگی

گذشته و شخصیت من قضاوت کنی.....

خودت رو جای من بگذار

از مسیری که من گذشته ام عبور کن

با غصه ها تردیدها ترس ها دردها و

خنده هایم زندگی کن...

یادت باشه

هر کسی سرگذشتی دارد.

هر گاه بجای من زندگی کردی

آنگاه میتوانی درباره من قضاوت کنی.

خشم تو مثل خشم منه فقط در صورتي كاهش بيدا ميكنه كه قبول كني هركي هستي , هرجا هستي , زندگيت هر جوري كه هست مال تويه و تو دست تو اسيره, هر جور باشه ازش لذت ميبري و مهم نيست بقيه چي فكر كنن, ذهن تو شاد و خوشبخته

هيج كس نه جاي توست ونه جاي من

ماها هم خوشبختيم كه داريم زندگيمونو ميسازيم

در ضمن اينجور خشمهاتم بريز بيرون, اما نه با داد و فرياد منفي, خوبيها و نكات مثبت زندگي و خودت رو داد بزن و بزار ذهنت يادش بياد تو چي هستي و اينقدر بيراهه نره