من رشتم نرم افزاره و دیپلم من هم فنی هست اون زمان برای اینکه زودتر برم سر کار رفتم فنی حرفه ای که بزرگترین اشتباه زندگی ام رو کردم رفتم به امید اینکه بعداز دیپلم برم سرکار اما الان 10 سال از اون موقع میگذره و هم هم دوره ای های من تو رشته های دیگه رفتن سر کار اما من موندم هنوز هاج و واج . فوق و دیپلم و بعد لیسانس اما بازم بیکار مشکل اصلی خودمم نه رشتم . خودمم که بلد نیستم زندگی کنم .بلد نیستم یه رفتار درست داشته باشم هنوز مثل بچه ها دارم فکر میکنم و زندگی می کنم .نه مثل یه ادم عاقل و بالغ هنوز بلد نیستم دو تا کلام حرف بزنم فقط غرور .غرور . همش عجله دارم دوست دارم یه کاری که میکنم زود انجام بدم بی نقص باشه . همه چی بلد باشم . اقا بالا سر نداشته باشم. دو روز رو خودم ار میی کنم برنامه می ریزم بعد زود سر دمی شم همه برنامه هامو می زارم کنار فکر می کنم به خاطر شکست های قبلیم که زود از همه چی خسته می شم میگم اینم فایده نداره.ولش کن.