امیدوارم تو این 6 ماه عقلم بیاد سر جاش و واقعا بتونم فکر نفر دوم رو از ذهنم بیرون کنم.
ممنون از راهنمایی هایی که تو این مدت به من کردید. الان واقعا خودم هم حس میکنم که تصمیم درستی برای رابطمون گرفتم. اگه تو این مرحله یهویی تمومش می کردم قطعا بعدا حس عذاب وجدان و پشیمونی میومد سراغم و فکر می کردم شاید واقعا اشتباه کردم. اما بعد این 6 ماه فکر می کنم تصمیمی که بگیرم تصمیم عاقلانه تری خواهد بود که پشیمونی و تردید کمتری به دنبال خواهد داشت.
آره راحیل خانوم. واقعا دوستی های قبل ازدواج اشتباهه. من خودمم به این رسیدم. من با اصل قضیه دوستی مخالف نیستم اما به نظر من یا دوستی باید کاملا بی هدف باشه یا کاملا با هدف. وگرنه این دوستی های بینابین مثل مال ما اصلا چیز خوبی نیست. یا باید دو طرف فقط برای شناخت طرف مقابل و از اول با قصد ازدواج یه مدتی رو با هم باشن و تمام هدفشون از رابطه محک زدن طرف مقابل باشه و رابطه رو احساسی نکنن، یا این که دو طرف اصلا هدف ازدواج نداشته باشن و فقط به قصد با هم بودن دوست بشن و نسبت به هم تعهد پیدا نکنن. یه جورایی همون سوشال فرند یا دوست اجتماعی.
ممنون راحیل خانوم. ایشا.. شما هم هر چه زودتر بتونی با احساساتت کنار بیایی و هر چی صلاحته برات پیش بیاد![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)