غم عزیز،
نوشتن اهداف یکی از اصل های مهمه. اهدافتو بنویس. آدم ها زود فراموش میکنن که چی می خواستن. یه وقتایی داشته های امروزت، آرزوهای دیروزت بوده ولی یادت رفته.
سعی کن ترکیبی از اهداف بلند مدت و کوتاه مدت داشته باشی. خیلی مهمه. اگه اهدافت همشون بلند مدت باشن، چون زمان بیشتری برای رسیدن به اهدافت لازمه، ممکنه کم کم وسط راه سرد بشی. ولی اگه اهداف کوتاه مدت هم داشته باشی، با رسیدن بهشون خوشحال میشی و انرژی بیشتری برای ادامه پیدا میکنی.
سعی کن برای رسیدن به هر هدفت یه جایزه برای خودت تعیین کنی. میتونه چیزهای خیلی ساده ای باشه. مثل یه خوراکی، یه کتاب، یه سفر یا هر چیزی که دوس داری. این باعث میشه انگیزه ات برای رسیدن به اهداف زیاد بشه و شیرینی رسیدن به هدف برای همیشه در یادت میمونه.
یه نکته رو هم در خاطر داشته باش.
لزوما همیشه قرار نیست دقیقا به اون هدفی که تعیین کرده بودی برسی. باید کمی هم انعطاف پذیر باشی. هدف خود هوفیه که تا حدی هوشمند و قابل تغییر باشه.
مثلا فرض کن امروز تصمیم میگیریم بریم سینما. ولی وقتی به سینما میرسی میبینی تعطیله. با یه دیدگاه میتونی گند بزنی به اون روزت و تا آخر روز حالت گرفته باشه که چرا برنامه ام به هم ریخت و به هدفم نرسیدم. ولی با یه دیدگاه دیگه میشه رفت به یه پارک و خوش گذروند و روز خوبی داشت.
علاقه مندی ها (Bookmarks)