من و یه مشکل لاینحل تو زندگیم خواهش می کنم کمکم کنید

[بی دل]

اقلیما تا حالا دیدی مثلا یکی چند تا بچه داره هر روز براشون آرزوی مرگ میکنه و هی میزندشون، یکی دیگه نگاه میکنه میگه ای کاش یکی از این بچه ها، همون خوشگل کوچولوئه که از همه هم بیشتر کتک میخوره مال من بود؟
وقتی نوجوون بودم یک خانمی رو میشناختم که عاشق بچه بود و بچه دار نمیشد. یه فامیلی هم ما داشتیم که بچه هاشو صبح تا شب نفرین میکرد و بدرگاه خدا شاکی که ای خدا اینا چی بود به من دادی؟همیشه هم حسرت زندگی اون زن نازا را میخورد و میگفت اگه حالا بچه نداشتم اووه عشق دنیا رو میکردم. و این بنده خدای بی بچه هم هی میگفت خانوم خدا رو شکر کن که عوض یکی چند تا بچه سالم داری.

الان وقتی مطلبتو خوندم (از تاپیکهای قبلی ات اطلاع ندارم)، یه لحظه فکر کردم واااااای اقلیما، اقلیما ای کاااااااااش...

پدر شوهر و مادر شوهرت میرن ییلاق؟ نمیدونم شما کجا زندگی میکنی، اما فکر کن بهار و تابستون به همراه شوهرت سوار موتور از توی جاده های کوهستانی بری ییلاق و سیاه چادر و بز و میش و سگ و مرغ و خروس و....وااااااااااااااااااااا ااااای منم میخوام باور کن حاضرم هر روز هفته رو برم. اصلا عشق میکنم خودم هر روز شیر ببعی ها رو بدوشم و بیارم برای صبحونه (چه میدونم عصرونه هر وقت که بشه). هوای کوهستان و آتیش درست کردن با هیزم و ...تخم مرغ و گوشت تازه مرغ و (احیانا قزل آلای خال قرمز و) انواع روییدنیهایی که الان وقتشه از تو کوهها بچینی و حاااااااااشو ببری.

ماشین توی جاده های کوهستانی بخصوص اگر که جاده خاکی هم داشته باشه سخته. هم ماشین داغون میشه هم استخونهای آدمیزاد له و لورده! برای همین هم خیلی از این آدمها از موتور استفاده میکنند یا مثلا جیپ و لندرور و کلا ماشنهای شاسی بلند مخصوص کوه و تپه و اینا. حالا گواهینامه رو میشه با همسرت صحبت کنی که بگیره و شاید اگر شرط کنی که در صورت گرفتن گواهینامه حاضری گاهی باهاش بری ایشون هم پی اش رو بگیره.

چیزی به ذهنم نمیرسه بهت بگم جز اینکه: قدر امکاناتی را که داری بدون و ازش نهایت لذتت رو ببر. نمیدونم این فضای ییلاقی که من به تصویر کشیدم درسته یا نه ولی هر چی که هست، همین رفت و آمدها کلی فضای صمیمیت بین شما و همسرت رو میتونه زیاد کنه به اضافه اینکه رفت و آمد به فضای کوهستان و معاشرت با فامیل رویهم رفته یک موقعیت خیلی خوبه که هم حظ دنیوی داره و هم خیر اخروی.