سلام
بلو اسکای عزیزم واقعا این تنشها و اضطرابهایتان را درک می کنم!
چون برای منم این شرایط پیش اومد و تمام راهها بروم بسته بود مجبور شدم ترک کار کنم و بچه ام رو نگهداری کنم
ولی از اونجایی که نمی توانی بی خیال کارت بشی بالاخره باید به یکی اعتماد کنی تا اون زمانی ر که نیستی از فرزندت نگهداری کنه ....
در ضمن اگه بتونی کارهات رو به خونه بیاری و هم بتونی بچه داری کنی و هم به کارهات برسی خیلی خوب میشه.
یعنی با کارفرمات صحبت کنی که یه مقدار از کارهارو توی خونه انجام بدی تا زمان بیشتری پیش فرزندت باشی.
مثلا صبحها یکمی زودتر بری سرکار و زودتر هم برگرد و خواب فرزندت رو طوری تنظیم کنی که تا صبحها تا دیر وقت خواب باشه (مثلا 11) و بعد از یکی بخواهی که اون زمانی رو که نیستی پیش فرزندت باشه تا برگردی .








علاقه مندی ها (Bookmarks)