ممنون از پاسختون ..
fa mo
تاپیکت رو حتما سر فرصت میخونم .یه جورایی خیلی شبیه مشکل منه .
اگر امکانش وجود داشت قطعا به روانپزشک مراجعه میکردم .نوشته اصلی توسط فرشته مهربان
در عین حال که شدیدا رویا پردازم در زندگی روز مره ام خیلی وقع گرا هستم .برای تک تک روزهام برنامه ریزی میکنم . از بچگی یاد گرفتم برای به دست اوردن خواسته هام باید چند برابر دیگران زحمت بکشم .ولی قبول دارم از نظر روحی خیلی عذاب میکشم .
از طرفی اغلب آرزوها و رویاهام شدنی هستن(ولی دوست دارم این اتفاق زود بیافته) .اگر بخشی از آرزوهام رو بگم ممکنه خیلی پیش پا افتاده باشن و هرکس بخونه بخنده .
برای مثال یکیشو میگم .
یکی از دوستام به خاطر اینکه پاهای پرانتزی داشت از خدمت معاف شد . اتفاقی بهم گفت پاتو جفت کن منم جفت کردم .فهمیدم بین زانوهام حدود 4 سانت فاصله س .از اون به بعد این موضوع مثل خوره افتاد به جونم .
وقتی شلوار میخرم به اولین چیزی که دقت میکنم فاصله بین زانوهام هست .به دید هیچ کس نمیاد ولی من رو شدیدا آزار میده و تبدیل به یکی از دغدغه های اصلی 2 سال اخیر من شده.
از طرفی اگر بخوام این مشکل و مشکلات دیگه جسمیم رو برطرف کنم(بدون در نظر گرفتن عوارضش) باید بین 12 الی 15 میلیون هزینه کنم ( کل پس اندازم ).حدود 6 ماه هم باید خونه نشین بشم (بدون درآمد)و موندن تو خونه ای که به اسم خانه ی ارواح ازش یاد میکنم یعنی یک کابوس وحشتناک .
بین یه دو راهی گیر کردم که هر کدومش رو انتخاب کنم به مشکل میخورم و نا خودآگاه میرم سراغ تخیلات .
همین مشکل در مورد ادامه ی تحصیل هم وجود داره و سایر موارد .








علاقه مندی ها (Bookmarks)