به پوچی رسیدم!!!

[pk1365]

[align=justify]من فکر میکنم مشکلات شما از دوتا "غ" زیر نشات میگیره :
1- غمناکی
2- غــلامی
تا وقتی هم که سعی در ترک این دو موضع نکنید و بخواهید خودتونو تو یه حصار مصونیت در مقابل نقد دیگران حفظ کنید نمیتونید به حل مشکلتون برسید. شما مدام این دو حالت رو با افکار کهنه به خودتون تزریق میکنید به همین خاطر هم مدام بهانه جوئی میکنید و اصرار به موندن در موضع فعلیتون دارید.

حیطه ذهنی شما آکنده از غم و غصه ست اما نه اون غم و غصه ی ظاهری که بهش اشاره میکنید مثل از دست دادن موقعیت ازدواجی که دوست داشتید یا موقعیت درسی که انتظار خانوادست و نتونستید بجا بیارید یا هرچیز دیگه ایی از این قبیل نه! غم و غصه ی اصلی که در پس ذهن شما رخنه کرده محصول ناشکوفا شدن شماست!
وقتی انسان شکوفا نشه در واقع اونی که باید بشه، نشــه...این ناشکوفائی یک ملال، اندوه عمیق و یک افسردگی ژرفی در باطن انسان پدید میاره. حالا مرثیه سراییهای خودتون و توجه منفی گرفتن از اطرافیانتونم به این قضیه اضافه بکنید!

اما مسئله دوم به مراتب مضرتر و خطرناکتر از مسئله قبلیه.
غلامی بمعنی عدم آزادی! وقتی انسان احساس کنه که آزادی در رفتار، در تصمیم، در نقد کردن، در حرف زدن، در انتخاب تصمیمات مهم زندگیش و ... نداره! این بدترین وضعیه که یه نفر میتونه روحا و جسما برای خودش ایجاد کنه! (دقت کنید که احساس و تصور شما در این مورد لزوما مصداقش در دنیای واقعی نیست و بیشتر از نیروی بازدارنده درون خودتون نشات میگیره که یا ترس هست یا عدم اعتماد به تصمیمات خودتون و .... در واقع میشه گفت شما اسیر افکارتون هستین)
اگر منفعل بودنتون رو میخواهید به حساب مطیع بودن بزارید باید بگم این بدترین سقفی هست که روی شکوفائی خودتون دارید قرار میدید!

تا وقتی به شیوه قبل زندگی کنید نمیتونید انتظار تغییر داشته باشید چون واقعا تغییری نکردید و از زمانیکه شروع به تغییر میکنید هم نباید انتظار آنی نتیجه مثبت داشته باشید.

شما به یه خود آگاهی احتیاج دارید. یعنی اولا قبول مسئولیت در برابر تمام اعمال خودتون، و در ثانی تلاش پیوسته در جهت رفع نواقص رفتاری خودتون جهت ارتقای شخصیت. اما لازمه که اول و بیشتر به نقاط قوت خودتون بپردازید، نه اینه از خودتون عیب بگیرید و به اسم شناخت خودتون دست به خود تخریبی بزنید!
پیشنهاد میکنم از یه مشاور و یا کلاسهای خودشناسی که توی این زمینه راهنماییتون میکنن شروع کنید. فکرنمیکنم نیازی به دارو یا قرص و پزشک باشه. البته این نظر منه باز هم خودتون فکرکنید.[/align]