قرار نیست نظر پسرها رو برای خواستگاری جلب کنین
چرا که اصولا خواستگار زیاد داشتن خیلی راهگشا نیست
نهایتا باید با یک نفر ازدواج کنین، چه بهتر که این یه نفر اولین و اخرین خواستگار باشه
چیزی که بهش نیاز دارین یه شناخت دقیق از روحیات خودتون هست
و بعد از اون تثبیت معیارهایی که برای طرف مقابلتون باید در نظر بگیرین
ظاهر و باطنتون باید یکی باشه، تا تنها و تنها پسری که باید، نظرش به شما جلب بشه
در مورد اینکه به دوست اون اقا چیزی بگین یا نه
باید بگم
اول اینکه مطمئن باشین تک تک کلماتی رو که استفاده می کنین عینا به دوستش منتقل میکنه،
اگه خیلی ادم درستی باشه ممکنه پیاز داغش رو زیاد نکنه
در ثانی، شما شناخت زیادی از طرفتون ندارین، ممکنه با رو شدن قضیه، خیلی منطقی و محترمانه واکنش نشون نده
اگه کاملا از این ادم مطمئن بودین و ضمنا واقعا ادم ویژه و نادری بود، شاید می شد یه سری راهکارها رو بهتون پیشنهاد کرد، ولی در حال حاضر شما هیچ شناختی مستندی از ایشون ندارین
با توجه به سن و موقعیتی که از خودتون توصیف کردین، من حس میکنم بیشتر از اینکه نگران ازدواجتون باشین، دلتون می خواد از جانب بقیه و به خصوص این اقا مورد توجه قرار بگیرین
خب این تا حدی طبیعیه
اما قطعا منطقی نیست
همه ما یه سری خصوصیات مثبت داریم و دلمون می خواد دائما از جانب بقیه تایید بشیم
اگر این تایید رو فقط در خواستگاری اقایون از خودتون معنا کنین، اشتباه بزرگی مرتکب شدین
سوال اینجاست
ایا شما حس میکنین که برای ازدواج امادگی دارین و شناخت کاملی از خودتون دارین
اما خواستگاری درکار نیست ؟
یا اینکه موضوع همون نیاز به جلب توجه دیگرانه ؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)