به پوچی رسیدم!!!

[pk1365]

[align=justify]

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت.....دایما یک سان نباشد حال دوران غم مخور
هان مشو نومید چون واقف نه‌ای از سر غیب.....باشد اندر پرده بازی‌های پنهان غم مخور
حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب.....جمله می‌داند خدای حال گردان غم مخور
حافظا در کنج فقر و خلوت شب‌های تار.....تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور

سرشار عزیز
اونهمه عشق، محبت، خوبی و زیبائی که دوست داری نثار کسی دیگه کنی کجای وجودت جمع شده که ندیدیش!!؟
همه بدیهاشونو پنهان میکنن و تو خوبیهاتو پنهان کردی!؟
سرمنشا این توانایی هایی که خودت اعتراف میکنی در وجودت هست (علی رغم اینکه از اول تاپیکت مثه یه دختر بچه معصوم و بازیگوش سعی کردی یه جا نگهشون داری تا کسی نفهمه تا اینکه خودتم جاشو فراموش کردی!) کجاست!؟
شایدم دوست داری ذخیرشون کنی برای روز مبادا یا برای فرد خاصی که گفتی ... !؟
فکر نمیکنی بهترین و اولین کسیکه به اون جواهرات احتیاج داره وجود خودته؟
من فکرمیکنم اولین وجودی که اینهمه عشق زیبنده اونه وجود خودته و بعد از اون وجود پدر و مادرت و کسانیکه کنارت هستن شایسته ترینن. این احساس رو باید اول تقدیم خودت کنی تا بتونی با وجودت سریان پیدا کنه به دیگران.
بنظرت غذای اصلی ما آدما چیه!؟
غیر از این سه وعده غذایی که روزانه میخوریم و غذای جسم ماست، اون قوت اصلی ما چیه؟
همه غذاها خوردنی نیست! ... بعضی غذاها هست که با دیدن آدم میخوره!
همونطور که فرشته ها از جمال حضرت حق تغذیه میکنن، روح ما هم از این تغذیه ها داره. هرچیزیکه یه نمادظاهری یا معنایی در بیرون داره یه نماد باطنی از اون در وجود ما هم هست.
فرشتگانی تو وجود ما هستن که غذا میخورن. هزاران میکائیل، هزاران جبرئیل تو وجود ماست ... لحظه یی که وجودت از دیدن لبخند کسی گرم میشه اون فرشته ی وجودته که داره از اون لبخند تغذیه میکنه!
وقتی جبرئیل ما لبخند و محبت نمیبینه از گرسنگی میمیره! ... الان تمام دنیا داره از بی محبتی میمیره!
حالا فکرشو بکن تو این چند صباح دنیا اگه ما هم بخواهیم به هم محبت نکنیم، چهره مهربون همدیگه رو نبینیم و دلمون در گرو محبت خانواده و دوستان و اطرافیانمون نباشه دیگه آدمیزاد نیستیم!
فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ﴿24﴾ پس انسان بايد به خوراك خود بنگرد.
طعام انسان یعنی خوردنیهاش، دیدنیهاش، شنیدنیهاش و ... انسان روز بروز باید همه چیزش زیباتر بشه. خونش زیباتر بشه، روابطش با اطرافیانش زیباتر بشه، کلماتی که انتخاب میکنه، قشنگتر لباس بپوشه، قشنگتر راه بره... قشنگتر فکر کنه، انسان فقط در زمانی قیافه ش زیباست که فکر خوب میکنه، به محض اینکه فکر زشتی میکنیم قیافمونم درهم و زشت میشه و این زشتی به مرور توی قیافه آدم میمونه!

راستی، میگن هر ساعت تماشای تلویزیون 22 دقیقه از عمر کم میکنه!!!!
خودکشی خوب و بی دردسریه....!!!
از این به بعد اگه باز اون افکار اومد سراغت یه بند بشین جلوی تلویزیون!
البته جدای از شوخی، تا وقتی خداوند به انسان فرصت زندگی میده یعنی امیدوار باش که یه روز دیگه برای جبران گذشته و خلق آینده بهت داده، فکرمیکنم درست نباشه ازجانب خدا درمورد خودمون قضاوت کنیم و رای صادر کنیم! چون معیارهای سنجش اون توی معیارها و محدودیت های مادی ما آدما نمیگنجه و قابل قیاس نیست.
موفق باشی در پناه حق [/align]