سلام دوست من
جواب های نازنین جون کامل بود، ولی خواستم این رو هم اضافه کنم که در مورد کارهای ناپسندی که دیگران انجام میدهند (مثل غیبت کردن و ...)، امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ماست!!
نه اینکه هرجا میری سعی کنی آدم ها رو تربیت کنی (کار طاقت فرسایی است)، اما به این فکر کن که حد اقل با همراهی نکردن اونا، غیر مستقیم این سیگنال رو بهشون میرسونی که کارشون پسندیده نیست.
اینو چون خودم تجربه اش رو داشتم میگم. خیلی خوب نتیجه داد.
در مورد مشکل دوم هم من خودم قبلا این طوری بودم: تو دوستیام واقعا از جون و دل مایه میذاشتم، هنوز هم به با مرامی بین دوستام معروفم!!
اما واقعیت اینه که خیلی خوش شانس باشی تو زندگیت چند نفر محدود رو پیدا کنی که واقعا درکت کنند؛ بنابراین احتمال اینکه رنجیده بشی و بعد 180 درجه تغییر موضع بدی خیلی زیاده.
من یه رویه ای رو در پیش گرفتم که وقتی تو تالار گشتم دیدم بهش میگن (از قول آنی عزیز) "حاضر به اعتماد " بودن.
لینکش رو هم اینجا برات میذارم:
لینک
وقتی اینجوری باشی دیگه اصلا فاصله ات با ادم های ناجور این قدر زیاد نمیشه که بعدش بخوای تجدید نظر کنی








علاقه مندی ها (Bookmarks)