با تشکر از ایوب که یادآور مطالب خوبی بودند.
در محیط خونه، وقتهایی که خونه هستم،(محل کار من جنوب هست به صورت دو هفته کار-دو هفته استراحت) سعی می کنم شب که اعضای خانواده هستند دور هم باشیم یه نیم ساعت هم با همیم که سریالهای تلویزیون شروع می شه و من نمی تونم این سریالها را تحمل کنم و میرم تو اتاقم.من نمی دونم دیگران خودشون را با دیدن این سریالها سرگرم می کنن یا دارن خودشون را آزار می دن. همیشه هم می پرسم این شخصیت های نامناسب سریال را اگر در عالم واقعیت ببینید، ازشون فاصله می گیرین یا سعی می کنین نزدیکشون باشین و از رفتاراش آسیب ببینین. که چی ؟ دیگران از صبرتون تعریف کنن!! اصلا این اسمش صبر هست. سریالهایی که همش پر از آدمای نامناسب، مشکل و غم هست، سرمهای تزریق درد. سریالهای تاریخی مون هم که روتوش شده است. بخشی از واقعیت ها حذف می شه که شخصیتهای سریال به دل بشینن. می دونید داستانهای امریکایی هم همینن ، روتوش می کنن اما فرقشون با ما اینه که رنگ قداست به اون چیزه روتوش شده نمی زنن.از کجا به کجا رسیدم. قصدم توهین به سرگرمیهای دیگران نبود اگر هم این طور برداشت کردید یا چیزی را طوری نوشتم که این طور به نظر برسه، معذرت می خوام.
علاقه مندی ها (Bookmarks)