بعد از 1 سال چی می خواد؟

[ملاحت1]

از همه ممنون.فکر کنم اون چیزی که فرشته مهربان گفت برام تو وجودم آشنا بود...آره...با اینکه عصبانی میشم میبینم شمارم رو پیدا کرده و زنگ زده اما لذت میبرم که جوابش رو نمیدم...اون تو زندگی من خیلی وقته که دیگه هیچ جایگاهی نداره...اونی که من دوسش داشتم اونی نیست که الان داره بهم زنگ میزنه...واسه همینه که جوابش رو نمیدم...
در مورد اینکه یکی از دوستان گفت درباره زنش که "جلو چشمم نمی آید" باید بگم برام خیلی مهم نیست...همون جمله ای که گفتین از ماست که برماست اینجا صدق می کنه...اون میدونست این مرد کسی رو دوست داشتته انقدر شیفته بود که 1 تحقیق درست و حسابی راجع به تموم شدن این علاقه نکرد و به گفته ها بسنده کرد...اینکه جوابش رو نمی دم فقط واسه اینه که اونی که دوسش داشتم مرده و من این فرد جدید رو نمیشناسم...گاهی به سرم زده تلافی کنم.زندگیش رو راحت میتونم از هم بپاشم و بعد رها کنم...اما تو عمق وجودم به بنبست خوردم که تو سرشت و تربیتم این نیست ونبوده و نمیتونم انقدر سنگ دل باشم...آخ که چقدر سخته بستن چشم رو همه چیز....من دیگه مثل قبل نیستم...دیگه به هیچ گفته و علاقه ای اعتماد ندارم...موقعیت هایی که الان پیش روم هست رو نمیتونم قبول کنم چون به همشون شک دارم...دیگه به دوست داشتن خودم هم شک دارم...هستن کسایی که اقدام به خواستگاری کردن...حتی عاشق پیشه...شاید به دلم هم نشسته باشه یکیشون...اما باور ندارم علاقه ای که ازش حرف میزنن ......کاش میفهمیدین چی میگم...

دوست نازنينم ما آدماي" از دور دست بر اتشي" نيستيم.ما هم تو دوره هاي مختلف زندگي آسيب هايي رو تحمل كرديم و به قول يه نويسنده اي بتدريج "فولاد ابديده شد "جان دلم!
اي بسا ما چيزايي رو بهت ميگيم بكار ببنديم كه در مورد خودمون بكار گرفتيم و جواب داد!
گاهي تحمل كردن در يك راه درست دشوار تر از انتخاب يه راه غلطه .. ضمانت ندادن كه راه راست بي درد سر بي درد بي مشكل باشه اما ضمانت دادن كه به مقصد ميرسه..
جانكم يه روز سخت بود بهش جواب ندي.. حالا آسون شده..يه روزي هم ديگه ازش خشمگين نخواهي بود.. به چشمت فقط دشمني ميادكه بهت درسي رو ..گيرم به شيوه نادرست اموخت
ببين وقتي ما دستامون ميسوزه.. زير پوست يه ماده التهابي( چن تا ماده كه يكيشونو ميشناسم)جمع ميشه .(اسمش برادي كينينه) اين ماده برا اين نيست كه هي اشكمونو دربياره.. واسه اينه كه احساس خطر كنيم و بدونيم دست آسيب ديده مون با دستاي عادي فرق داره و نياز به ترميم داره..
وضع دل از اين ساده تر نيست كه عزيزم؟
همچنانكه زخم جسم نياز به زمان براي مداواي كامل داره زخم روح هم همينطوره..الان روح تو هنوز حساسه و بي شك داري با حساسيت هات درباره ديگران قضاوت ميكني.. زمان بده زخمت كه خوب شد خودت مي توني با احساس سالم و منطق كامل بهشون نگاه كني اون وقت مي فهمي قابل اعتماد هستن يانه ..لازم نيست چشاتو برهمه چيز ببندي.. اما لازمه اونا رو بر چيزاي ديگه اي باز كني.. اين درسي يه كه همه مادرا از بچه گي به فرزندشون ياد ميدن.. چون ميدونن نميتونن در اون لحظه درد زانو يا عضو زخمي فرزندشونو كم كنن..اما تلاش ميكنن تا با متوجه كردن حواس اون به يه مورد ديگه از احساس درد كمك كنن..عزيزكم
تو چرا توجهتو به اين زخم كه داره كهنه ميشه دوختي؟به چيزاي زيبا تري نگاه كن