سلام. دوست خوبم، من از شما نخواستم خودتونو به بیخیالی بزنید یا احساستون رو نادیده بگیرید. فقط ازتون خواستم که بستر لازم رو برای تغییرات همسرتون فراهم کنید. به عبارتی براشون حقوقی قائل شید که برای شما حقوقی قائل بشن. یعنی شما زمینه ای ایجاد کنید که انتقادات شما مقبول همسرتون واقع بشه. من شما رو به سیاست ارتباطی دعوت کردم، نه بی خیالی و سرکوب عواطف.
بذارید من چند تا از بند های حقوق بشر رو براتون بگم. شما سعی کنید این حقوق رو هم به خودتون بدین و هم به دیگران. اونوقت انقدر اذیت نمی شین.
حقوق مسلم بشر:
1. حق درخواست آنچه میخواهیم، (با درک این واقعیت که شخص مقابل نیز میتواند بگوید نه!)
2. حق دارا بودن عقیده و احساسات و عواطف و بروز آنها در موقع مناسب
3. حق ایراد سخنانی که پایه و اساس منطقی ندارند و ما مجبور نیستیم صحت آن را ثابت کنیم
4. حق تصمیم گیری از جانب خودمان و مواجه شدن با نتایج و پیامد های ان
5. حق ندانستن یا نفهمیدن چیزی
6. حق اشتباه کردن.
7. حق موفق شدن.
8. حق تغییر فکر خودمان
9. حق آزادی فردی
10. حق تنهایی و استقلال.
11. حق تغییر خودمان و شخص قاطعی بودن.
و....
قول میدم اگر در باور این حق و حقوق خوب کار کنید، خیلی تحمل شما افزایش پیدا میکنه و کمتر تحت تاثیر افکار ویرانگر قرار میگیرید. امتحانش بد نیست. (یادتون نره این حقوق رو برای دیگران هم قائل باشید.وگرنه نه تنها سازنده نیست، بلکه مخرب هم هست.)
بعد از این که زمینه ایجاد شد، اونوقت میتونید خیلی راحت به انتقاد بپردازید. لینک های زیر رو مطالعه کنید بد نیست:
چگونه از دیگران انتقاد کنیم
توافق بدون رنجش
آنچه برای خود می پسندی
روانشناسی درک و پیش بینی
روشی بهتر از انتقاد
علاقه مندی ها (Bookmarks)