مشکلم با بزرگی دماغ دختر مورد نظر و...

[zaman90]

از همتون خیلی تشکر میکنم

. عزیزان گفتن اینکه رابطتون رو قطع کنین خیلی آسونه اگه من به این آسونی میتونستم بیخیالش بشم دیگه به خودم اینقدر عذاب نمی دادم که.

بله خودم هم میدونم که من مقصرم و باید اول چشمامو باز می کردم و به این مسائل فکر می کردم و چند بار هم به خود ایشون گفتم که من مقصرم و وسواسی شدم و میدونم که خیلی اذیتش کردم و میدونم که دختر حساسه همه ی اینا رو میدونم ولی مجبور شدم این مسائل رو باهاش مطرح کردم که باعث ناراحتیه شدیش هم شدم و کلی باهاش حرف زدم از دلش در بیارم و ازش خواستم که منو ببخشه .

در مورد معیار ها و ملاک های ازدواج و ...هم به اندازه ی کافی و زیاد شناخت و مطالعه دارم و نزدیک یه ساله که از مطالب کتاب ها و سایت های مختلف و همین سایت همدردی استفاده کردم و چندین وچند صفحه چندین بار واسه خودم نوشتم و فکر کردم و با افراد مختلف و نیز روانشناس ومشاور هم حرف زدم اما بازم نمیدونم چیکار کنم.

من قبلا نا تو معیارهام زیاد مثل اکثر دوستام دنبال خوشگلی نبودم نه اینکه از خوشگلی خوشم نیاد اما باطن و شخصیت و طرز فکر طرف مقابل واسم خیلی مهم بود که من به خاطر همین طرز فکر ایشون به شون علاقه مند شدم البته ظاهرشون رو هم در نظر داشتم و ظاهر و چهره ی خوب و معمولی دارن و از خیلی ها سرترن.


رفته رفته که رابطمون بیشتر میشد و احتمالا جفتمون هم دچار جذابیت های اول رابطه شده بودیم ( اما نسبت به خیلی ها خیلی کنترل شده و به دور از احساس ، حتی همو به اسم کوچیک صدا نمی کردیم ) با دیدگاهشون نسبت به خیلی مسائل آشنا می شدم و میدیدیم که خیلی به هم شبیه هستیم به طوری که بعضی مواقع می گفتم شاید این همه شباهت دیدگاه و رفتار خوب نباشه.

به موازات این تو محیط دانشگاه با دیدن دخترای بزک کرده و رنگین منگین مثل همه ی پسرا حواسم به سمت اونا هم بعضی موقع ها جلب می شد و با اینکه از نحوه ی پوشش و برخورد اونا خوشم نمی یاد اما باعث میشد تا با این خانم در مورد نوع لباس هایی که میپوشه و.. حرف بزنم و یه کم انتقاد کنم.
شاید بگین که همش از نگاه کردنه اما قبول کنین که هر کاری کنی تو خیابون و فیلم و.. انواع دخترا رو میبینی !!
اینم بگم که من خودم مثل هر کس دیگه مسلما هم در ظاهر و هم باطن کلی عیب دارم.

خلاصه کنم من خیلی روح پاک و شخصیت این خانم رو دوست دارم و همیشه واسه موفقیتش دعا می کنم و همیشه نگرانشم و سعی می کنم هر کاری میتونم واسش بکنم.
اما از این ور میام منطق رو تو انتخابم دخالت میدم و میگم کاش خانوادش فلان طور بودن ؛ کیه که خوشش نیاد باجناقش صاحب فلان شرکت مهندسی باشه و..

و یا میگم کاش حداقل در کنار زیبایی روحیش یه کم چهره اش از اینی که هست زیباتر بود و میدونم که با آرایش خیلی هم زیباتر خواهد شد.

اما این یه کم خوب نبودن حالت بینی اش اذیتم می کنه و ضد حال می زنه. با اینکه خیلی وقتا همین جوریش رو ه م دوست دارم و واسم عزیز و شیرینه اما این وسواس و ایده آل گراییم و عیب گیریم اذیتم میکنه و همش هم با دیدن خانم های دیگه فکرم مشغول میشه و مقایسه می کنم .

میدونم که با این خانم عزیز زندگیه خوب و موفقی میتونم داشته باشم و نمی تونم بی خیال خصوصیات خوبش بشم : صداقتش ، احساسات خوب و لطیفش ، روشنفکری و دینداریه خوبش ، خنده هاش ،وجدانش ؛ حیا و پاکیش و...
واسه همین با خودم گفتم دماغ رو میشه عمل کرد دیگه و مشاور ها هم گفتن که تو این زمونه عمل مردن کاری نداره که !!
اما با خودم میگم من باید همینجوری بپسندمش و بدون عمل و.. و میگم این چیزا یعنی اینکه دوستش نداری؟؟!
فکر نمی کنم هر کس دیگه ای به جای ایشون بود هم من هیچ ایرادی ازش نمی گرفتم .


حرفام زیاده اگه همراهیم کنید بعدا بازم میگم . ببخشید طولانی شد . بازم تشکر