دودلی در انتخاب، لطفاً کمکم کنید.

[tanha123]

شما در مورد این خانوم خیلی مردّد هستید و من حس می کنم اگر با ایشون ازدواج کنید خدایی نکرده ممکنه در آینده بهش خیانت کنید! به نظرم فقط حرف مادرتون نبوده که شما رو دچار تردید کرده بلکه خودتون هم تا یه دختر خوشگل می بینید دست و دلتون می لرزه.
از شما که اینقدر تحصیلکرده هستید تعجب می کنم که چند ماه اختلاف سنی رو این همه بزرگ می کنید؛ طرز فکرتون خیلی سنتیه. با حرف هایی که شما می زنید بعید می دونم بتونید این خانوم رو خوشبخت کنید.
اگر می خواید با این خانوم ازدواج کنید باید بتونید اونقدر دوسش داشته باشید که به نظرتون خوشگل ترین دختر بیاد و دیگه به سنش هم فکر نکنید. به نظرم اگر نمی تونید این حس رو نسبت بهش داشته باشید بهتره به موارد دیگه ای فکر کنید و خودتونو ایشون رو بدبخت نکنید...[/size][/b][/font]

ممنون از نظر شما.
متاسفانه تمام دوستان من در اینجا به این تردید من دامن می زنند. هر وقت بحث از ازدواج میشه همه می گن دختر باید چند سال کوچکتر باشه و خیلی مهمه که خوشگل باشه. دقیقا همین حرفاست که به تردید های من دامن می زنه.
من خودم می خوام که به سنش فکر نکنم اما حرف های اطرافیان خوب نمی ذاره.
من خودم از اول نه راجع به سن و نه ظاهر ایشون فکر می کردم. اما از وقتی اومدم خارج از کشور ، این دغدغه ها در من ایجاد شده. و حالا که می خوام برم ازدواج کنم خوب ترس و تردید من بیشتر شده.
شما کمکم کنید و بگید چه طور به این تردید ها و مقایسه کردن ها خاتمه بدم.
شما که می گید برم دنبال یه مورد دیگه ، آیا به نظر شما می تونم یه مورد خوب مثل این پیدا کنم؟ آیا فراموش کردن این مورد حیف نیست؟

دوست عزیز
شما منو بیاد دوست متخصصی انداختید که مثل شما دچار وسواس شده بود در محل کارش بیمارستان از خانم دکتری خوشش امده بود که 2 سالی ازش بزرگتر بود و همدیگر رو دوست داشتند و از لحاظ شخصیتی مشابه بودند. ولی خانواده مخالفت کردند و مادرشون که فرهنگی بود از دختر یکی از همکارانش که دختر لیسانس بود وسنش حدود 6 یا 7 سالی کوچکتر از پسرش بود خیلی خوشش امد و پسر رو برد خاستگاری اون و آقا پسر هم بعد از مدتی رفت و امد قبول کرد و همکارش و فراموش کرد. خانواده انقدر خوشحال بودند که بعد از چند ماهی عقد اپارتمانی خریدند و کادوی عروسی این زوج دادند ولی باور نمی کنید که در این یک سال اول چقدر این زوج مشکل داشتند و چندین بار قهر و آشتی کردند با وساطت خانواده ها.
آقا از بی نظمی ها و بی برنامه گیها و بچه بازیهای خانم نالان بود و خانم جور دیگری تا بعد از یکسال طی این بحثها آقا منزل رو ترک کرد و هرماه نفقه این خانم را بحسابش می ریخت تا مراحل طلاق طی شود و بعد آن آپارتمان و ماهیانه حدود 1.5 سکه مهریه این خانم را قبول کرد که پرداخت کند و به هیچ وجه راضی به ادامه زندگی نشد با اینکه عروس خانم و خانواده اش کلی واسطه فرستاند.
بعد از یک سالی اون آقا کلی این طرف آنطرف خاستگاری رفت و همچنین پیگیر همکار پزشکش شد که به شهر دیگری منتقل شده بود.
حالا باهم ازدواج کردند و خدارا شکر منتظر یک کوچولو هستند.
این واقعیت رو برات گفتم که همیشه دنبال کسی باشی که بااو وجه اشتراکات بیشتری داشته باشی سن یک عدد است و نمی تواند ملاک قابل اطمینانی باشد و همچنین زیبایی نعمتی است از خداوند که فرد زحمتی برای بدست آوردت ان نکشیده دنبال کسی باش که سیرت زیبایی داشته باشد و برای بدست اوردن علم و اخلاق روی خودش کار کرده باشه

ممنون از نظر شما.
ولی خوب نمی دونم چیکار کنم که به سن و ظاهر ایشون فکر نکنم؟ چیکار کنم که این تردید در من از بین بره و مطمئن بشم؟ من خیلی از این موراد رو شنیدم که شما گفتید ، ازدواج با سن بالاتر که موفق هم بوده. اما خوب بعضی وقتها تردید دارم. فعلاً دارم با این تردید مبارزه می کنم. ولی هوز نتونستم موفق بشم

چند ماهی بیخیالش بشو هیچ تماس و ارتباطی
دنبال موردهای دیگه باش اگه دیدی دلتنگش شدی و نتونستی فراموشش کنی بیا جدی روی رابطه باهاش کارکن و از مشاور کمک بگیر. گرچه امیدوارم این خانم در اون فرصت ازدواج نکرده باشه

راستش من اونقد فرصت ندارم. تنها فرصتی که واسه اومدن به ایران دارم چند ماه دیگه هست و بعد تا چند سال نمی تونم. می خوام تو همین چند ماه تصمیم قطعی بگیرم. واسه همین کمک خواستم که بتونم یا سریع تر تردید رو بگذارم کنار یا اینکه موضوع ایشون رو فراموش کنم

[nazanin1771]

خواهش می کنم؛ من فقط نظر خودم رو می گم، مهم طرز فکر شماست.
راستش رو بخواید به نظرم این مورد که شما می گید خیلی خوبه و حق با شماست که نمی تونید به راحتی ازش بگذرید.
سعی کنید افکار منفی رو از خودتون دور کنید و به حرفهای بقیه در مورد سن و زیباییش توجهی نکنید. با خودتون فکر کنید... می تونید زیبایی این خانوم رو به عنوان همسر آیندتون بپذیرید؟ من جایی خوندم همین که زن از مرد زیباتر باشه کافیه. من زن و شوهرایی رو می شناسم با این که یکیشون یا هر دو قیافه خوبی نداره ولی همین که همدیگرو دوست دارند طرف مقابلشونو زیبا می بینن و حتی از زیباییش تعریف می کنن!
اون چند ماه اختلاف سنی که به نظر من واقعاً جایی برای بحث نداره، اگر چند سال بود شاید، ولی فقط چند ماه...؟!
ببینید به نظرم اگر شما با کسی که تحصیلاتش مثل خودتون بالا باشه و با شما همفکر و هم عقیده باشه ازدواج کنید، خوشبخت ترید.
حالا دیگه نظر نهایی رو خودتون باید بدید. فقط سعی کنید این همه رنگ و آرایش دخترای دیگه فریبتون نده که خدا می دونه یه تار موی این خانوم با شخصیت می ارزه به خیلیاشون. وقتی که مطمئن شدید این خانوم رو واقعاً دوست دارید و می تونید بهش وفادار بمونید، حتماً برای ازدواج باهاش اقدام کنید.

[tanha123]

خواهش می کنم؛ من فقط نظر خودم رو می گم، مهم طرز فکر شماست.
راستش رو بخواید به نظرم این مورد که شما می گید خیلی خوبه و حق با شماست که نمی تونید به راحتی ازش بگذرید.
سعی کنید افکار منفی رو از خودتون دور کنید و به حرفهای بقیه در مورد سن و زیباییش توجهی نکنید. با خودتون فکر کنید... می تونید زیبایی این خانوم رو به عنوان همسر آیندتون بپذیرید؟ من جایی خوندم همین که زن از مرد زیباتر باشه کافیه. من زن و شوهرایی رو می شناسم با این که یکیشون یا هر دو قیافه خوبی نداره ولی همین که همدیگرو دوست دارند طرف مقابلشونو زیبا می بینن و حتی از زیباییش تعریف می کنن!
اون چند ماه اختلاف سنی که به نظر من واقعاً جایی برای بحث نداره، اگر چند سال بود شاید، ولی فقط چند ماه...؟!
ببینید به نظرم اگر شما با کسی که تحصیلاتش مثل خودتون بالا باشه و با شما همفکر و هم عقیده باشه ازدواج کنید، خوشبخت ترید.
حالا دیگه نظر نهایی رو خودتون باید بدید. فقط سعی کنید این همه رنگ و آرایش دخترای دیگه فریبتون نده که خدا می دونه یه تار موی این خانوم با شخصیت می ارزه به خیلیاشون. وقتی که مطمئن شدید این خانوم رو واقعاً دوست دارید و می تونید بهش وفادار بمونید، حتماً برای ازدواج باهاش اقدام کنید.

راستش یک مورد دیگه هم رو در نظرم اومد که فقط خواستم شما بدونید و بگید همون اولی بهتره یا این. این مورد یک سال ازم کوچکتره و زیباتره و خانوادتاً پولدارتره و از نظر درسی هم خیلی خوبه. و حتی امتحان های زبان انگلیسی لازم واسه ادامه تحصیل رو هم قبلاً داده و یک مقدار هم می دونم که از من خوشش می اومد. فقط یه چند عیب داره : یکی اینکه متوجه شدم که میگن یک افکار یک مقدار زن سالارانه داره و همچنین اینکه تو ناز و نعمت بزرگ شده و به قول معروف دست به سیاه و سفید نزده. البته خوب 4 سال خوابگاه بوده و دور از خانواده زندگی کرده. کلاً یک مقدار بابت اینکه خانواده مرفهی داره غرور داره منتها کم. به نظر اهل دوست پسر و اینا هم کلاً نبوده. ولی خوب کلاً هرچی خواسته واسش مهیا بوده و حتی الان که تهرانه ، مادرش از شهرستان میره تهران واسش غذا درست می کنه !! کلاً به نظر آدمی هم نیست که تو بحث هایی که می کنه اگه حس کنه طرف مقابل اشتباه میگه کوتاه بیاد.
در مجموع این مورد فقط همین یک عیب عمده رو داره. حالا به نظر شما همون مورد اول بهتره یا این دومی میشه از این عیبش صرف نظر کرد؟ این رفاه که داشته چقدر می تونه زندگی آینده رو تحت تاثیر قرار بده؟

[tanha.aziz]

به نظر من قبل ازدواج تردید ها رو از خودت دور کن !

[طلا محمدی]

سلام توی خانواده ما هم مشکل شما رو داشتیم وقتی میخواستیم واسه داداشم زن بگیریم.چون داداشم خوشکلو خوشتیپ بود و موقعیت خوبی هم داشت.اما هر کس رو پیشنهاد میکردیم،با تمام خوبیاش اگه قیافه معمولی داشت اون و پدرم قبول نمیکردن.آخرش هم با خانمی که میشه گفت تنها خوبیش زیبایی بود ازدواج کرد،هرچند خیلیا از این دختر تعریف میکردن،ولی 1سال بعد از ازدواج داداشم از دستش به ستوه اومد و خواست طلاقش بده که بزرگترا پادرمیونی کردن و نذاشتن.چهره واقعا واسه آدم عادی میشه،اگه در حد قابل قبولی هست مورد اول،به خاطر حرف دیگران منصرف نشو.اگه اونم دختر با محبتی باشه جاشو تو دل خانوادت باز میکنه.با کسی که خیلی ازت پایینتره ازدواج نکن چون ممکنه ارزش داشته های تو رو نفهمه و تازه مغرور هم میشه وقتی تو انتخابش کنی .

این مورد جدیدت رو بیشتر بررسی کن.شاید اهل سازش باشه.زندگی خوابگاهی آدما رو مسیول بار میاره.شاید این آدم نذاره کسی تو زندگی مشترک حق شما رو بخوره.به جای اینکه خودتو مقابلش ببینی و بهش فکر کنی،ببین اگه کنارش باشی اوضاع چه جوری میشه

[tanha123]

سلام توی خانواده ما هم مشکل شما رو داشتیم وقتی میخواستیم واسه داداشم زن بگیریم.چون داداشم خوشکلو خوشتیپ بود و موقعیت خوبی هم داشت.اما هر کس رو پیشنهاد میکردیم،با تمام خوبیاش اگه قیافه معمولی داشت اون و پدرم قبول نمیکردن.آخرش هم با خانمی که میشه گفت تنها خوبیش زیبایی بود ازدواج کرد،هرچند خیلیا از این دختر تعریف میکردن،ولی 1سال بعد از ازدواج داداشم از دستش به ستوه اومد و خواست طلاقش بده که بزرگترا پادرمیونی کردن و نذاشتن.چهره واقعا واسه آدم عادی میشه،اگه در حد قابل قبولی هست مورد اول،به خاطر حرف دیگران منصرف نشو.اگه اونم دختر با محبتی باشه جاشو تو دل خانوادت باز میکنه.با کسی که خیلی ازت پایینتره ازدواج نکن چون ممکنه ارزش داشته های تو رو نفهمه و تازه مغرور هم میشه وقتی تو انتخابش کنی .

این مورد جدیدت رو بیشتر بررسی کن.شاید اهل سازش باشه.زندگی خوابگاهی آدما رو مسیول بار میاره.شاید این آدم نذاره کسی تو زندگی مشترک حق شما رو بخوره.به جای اینکه خودتو مقابلش ببینی و بهش فکر کنی،ببین اگه کنارش باشی اوضاع چه جوری میشه

مورد جدید یه عیب داره و اون اینکه از نظر خانوادگی بالاتر از منه . هم پولدار تره و هم از نظر تحصیلات بالاتره. البته بهش نمیاد که دختر مغروری باشه اما به هر حال این نکته هست که کلاً از نظر خانوادگی سطح بالایی داره و از نظر موقعیت تحصیلی هم مثل خودمه. این به نظر شما بعداً مشکل درست نمی کنه؟
مورد اول خیلی خیلی دختر خوبیه . فقط مشکل اینه که من همش فکر می کنم چون موقعیت خوبی دارم می تونم خوشگل تر و چند سال کوچکتر بگیرم بعد این باعث میشه که ظاهرش به دلم نشینه و جالب اینه که این ظاهر چند سال قبل به دلم نشسته بود و ازش خوشم میومد. . دقیقاً مثل داداش شما فکر می کنم. هرچی هم شما و بقیه می گید که زیبایی به درد نمی خوره انگار که تا خود آدم تجربه نکنه اینو نمی فهمه. البته من دارم سعی می کنم که تجربه بدی کسب نکنم.
مورد جدید رو از چند نفر پرسیدم همه ازش تعریف می کنند اما مورد اول رو شخصاً خودم چند ساله که می شناسم. البته هیچ وقت قرار ازدواج نداشتیم اما می دونم که خیلی دوست داره. البته این یک مقدار طبیعیه چون من مطمئن هستم که اولین پسری هستم که ظاهراً بهش دلبسته شده .
یه لحظه تصمیم گرفتم به این مورد جدید پیشنهاد بدم اما با یک مشاور صحبت کردم گفته بیشتر فکر کن. گفت اینکه این مورد اول اینقد به تو علاقه داره و قبلاً هم با هیچ پسری نبوده ، خیلی مهمه و باعث میشه که اون هیچ وقت تو رو ترک نکنه و واست هر کاری بکنه . واسه همین هنوز نتونستم تثصمیم بگیرم