سلام ممنونم از پاسخ هاتون دوستان.من هدفم ازدواج هست از اولم همين هدف رو داشتم اما مثل بقيه دوستام فكر ميكردم بايد با كسي دوست بشم.خب من تو شهرستان بزرگ شدم و واسه دانشگاه به شهر ديگه رفتم .محيطي كه قبلا توش بودم و زندگي كردم خيلي كوچيك بود و بسته و چون يكي يه دونه هم بودم پدر اجازه هيچ كاري بهم نميداد .رفت و آمد هم نداشتيم خب من فريب اون پسر رو تو يه شهر غريب خوردم و تاوان پس دادم.نميدونم الان چند مورد از دوستي هاي دوستام رو ميبينم كه الان باهم ازدواج كردن و خوشن شايد اونها باهم تفاهم دارنو خيلي همو دوس دارن اما من ديگه فريب اين دوستي هارو نميخورم.به خدا قسم اون زمان من واقعا ساده بودم اما كدوم خواستگار باور ميكنه كه من اشتباه كردم ؟پسري كه مثلا من عشق اولش بودمو واسم اون همه سال صبر كردو واسم ميمرد منو گذاشتو رفت.نميدونم چي بگم.
بازم از دوستان واسه دلگرمي هاشون تشكر ميكنم








علاقه مندی ها (Bookmarks)