سلام ريحانه جون
حق با شماست مدتيه ازش غافل شدم و چون همش درگير مسائل خودم و خونه بودم همش ناراحتيهام رو روي اون ريختم.
ببين من كلا اين مدت همش راجع به مشكلاتم با همسرم حرف مي زنم و تقريبا اكثر موقع ها يا دارم گريه مي كنم يا دارم باهاش دعوا مي كنم يا از ديگران دارم گله مي كنم يا از خودم دارم گله مي كنم!
چرا اينجوري شدم جلوي خودمو نمي تونم بگيرم
كلا من شادابيمو با شروع اين فكر ها و بحث ها از دست ميدم و تقريبا هميشه دارم بهش ميگم كه من خسته ام
ما وقتي پيش هم هستيم خيلييييييييي كم دعوا مي كنيم اما كافيه كه من بيام خونه از اون به بعد شروع ميشه سر همه چيز دعوا ...
الان بيشترين دعواهامون سر اينه كه اون و خانوادش خيلي ارتباطين و دوست دارن هي مارو دعوت كنند و رفت و آمد كنند برعكس خانواده ي من همش درگيرن و ارتباطي نيستن البته خودم دوست دارم ارتباطو ولي اينحا كه خونه ي من نيست خونه ي مامان باباي منه
چندين بار هي اونا دعويت كردند مامان من دعوت نكرده هنوز، خوب من خجالت ميكشم از اينكار مامانم بهشم ميگم ميگه درگيرم من چقدر زورش كنم .بعدش اينكه مامان من ادم ظاهر بينيه و خيلي ماديه و خيلي دوست داره كه دامادش پولدار انچناني باشه. ميره اونجا وقتي برميگرده يك حرفايي ميزنه كه منو اذيت مي كنه
به خاطر همين به همسرم ميگم كه ارتباط كمتر داشته باشند خانواده ها و دليلشم كامل براش توضيح دادم.اونم بهش بر مي خوره فكر مي كنه كه من دارم ميگم شما كمتر از مايين و اين حرفا
حالا مثلا باز ميگه 13 به در همگي خانوادگي بريم پيش اونا، نمي دونم ديگه چجوري بهش بگم.بعدش وقتي من مقاومت مي كنم ميگه كه تو حرف مردم برات مهمه و چون مي ترسي كه فاميلت بگن كه مثلا اينا وضع ماليشون پاييتره به همين خاطر نميذاري بيان.
من به همسرم ميگم كه هر ارتباطي خواستي هر كاري مهموني مسافرتي بعدا كه رفتيم سر خونه زندگيمون من جبران مي كنم برات ولي ارتباطت با خانوادم رو كم نگه دار چون هر كاري كه كني فردا براي ميشه وظيفه و اينا دخالت مي كنند اما گوش نميده...