من کلاً یاد گرفتم که در ارتباط با دیگران زمانی که در بحث و موضوعی با کسی اختلاف نظر دارم زمانی که حق با من هست و طرف مقابلم اشتباه میکنه با آرامش و با استدلال و منطق بهش تفهیم کنم که داره اشتباه میکنه و اینکه هرچه آرامتر کنترل شده تر صحبت کنم نتیجه بهتری داره و امکان پذیرشش از طرف مخاطب بیشتره.
زمانی هم که من اشنباه میکنم و کسی ازم انتقاد میکنه خونسردیم رو حفظ کنم و خشمم رو کنترل کنم(هرچند سخته) و اجازه بدم حرفش رو کامل بزنه . وآموختم که اگه تا این مرحله بهش فرصت بدم و خودم رو کنترل کنم و حالت تهاجمی به خودم نگیرم، اونوقت میتونم از بین صحبتهاش پیام اصلی که به سود من هست رو متوجه بشم و در ضمن خشمم کاهش پیدا میکنه و به اندازه چند دقیقه قبل نیست و شاید گاهی دلیل برای خشمگین شدن نداشته باشم چون منظور اصلی طرفم رو متوجه شدم .







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)