اول از سکوت می گویم :
هیچ می دانید گاهی سکوت در ظاهر ، خود ناشی از غوغای حرفها و ترافیک آن در ذهن است ؟ یعنی آنقدر ذهن فرد مشغول است که ساکت مانده و حواسش به اطراف و دیگران نیست ( اصطلاحاً میگن طرف فکرش مشغوله ) .
پس همیشه سکوت زبان بیانگر سکوت به معنای حقیقی کلمه نیست .
بله ! این سکوت درونش آرامش نیست .رضایت نیست .شاید یه جوراعتراض باشه.
اون سکوتی مطلوب هست که توام با آرامش و رضایت باشه .
وقتی زبان رااز امر و نهی های زیاد به فرزندم می بندم و با یک نگاه عمیق عشقم را به دامنش می ریزم .سکوتم نشانه از رضایت من و تاثیر نگاهم آرامش رو برای فرزندم در پی داره .
وقتی زبانم را از خواسته های و نیازهای زیادم از همسرم می بندم . با سکوتم رضایتم را اعلام می کنم و این برای هر دوی ما آرامش به ارمغان میاره .
وقتی سکوت و نگاه عمیقم , برای لحظاتی از پنجره ی نگاه عزیزانم می گذرد و غرق درعمق وجودشان می شوم چنان عشق و شور و نشاط و آرامشی در سراسر وجودم و در بند بند تنم احساس می کنم که با هزار ,هزار بار گفتن زبانی "دوستت دارم" تجربه نمی شه .تاثیر این سکوت عمیق تمام کانتینر های وجودم را پراز عشق می کند .
گاه ,که بر خشمم, بر احساسم ,بر خودخواهیم غلبه کردم و حرفی بر زبان جاری نکردم بعدش چه رضایتی از خود داشتم .
بله! من این سکوت رامی گویم
فکر :
بین فکر و خیالات تفاوت است .
آنچه در ذهن ما ترافیک ایجاد می کند و آشفتگی را موجب می شود و شلوغی راه می اندازد ، خیال های مختلفی است که شاهد آن ، بی نظمی و پریشانی در ذهن است چنانکه در لحظاتی چند از هر دری سخنی و مرغ خیال از شاخه ها به شاخه ها پریدن و آرام قرار نداشتن را جلوه می دهد .
پس بد نیست به جای فکر ، خیالات را قرار دهیم که شهر ذهن را به ترافیک می کشاند
احسنت!
و به جای سکوت ، بگوییم خلوت . ( چون سکوت نوعی تعطیلی است و خاموشی ، که ذهن را نمی شود تعطیل وخاموش کرد )
خلوت= خالی بودن ,کم بودن .
سکوت(البته از نوع مطلوبش)= آرامش
یه مثال می زنم خونه ای که درونش آرامش باشه سکوت بیشتری حاکم ولو دراین خانه 7یا 8 نفر زندگی کنند .(پس خالی یا کم جمعیت نیست )دراین خانه کسی اسباب زحمت دیگری نمی شه .همه جا نظم برقراره و.....
و اما خانه ای که درونش آرامش نباشه اگر چه فقط 2نفر در اون زندگی می کنند ولی هرروز داد و فریاد و........
من تمایل دارم خانه ی ذهنم خلوت و خالی نباشه بلکه پر جمعیت باشه اما سکوت و آرامش برقرار باشه .
خلوت ذهن :
ذهن را خلوت و پالوده کردن از هر چه که در آن بی نظم و سرگردان جا خوش کرده و سامان دادن به این شهر از این اشتغالات
برای برقراری سکوت فکر,باید ذهن را از هر انچه که باعث بی نظمی و سرگردانی می شودخلوت کرد .
پلیس :
کار پلیس چیست ؟
حضور و نقش پلس یعنی ایجاد محدودیت بیرونی با ترس از جریمه و مجازات و ... برای کسانی که قانون گریز یا بی خیال آنند ( سهل انگار و بی مسئولیت ).
درسته ! اگر واژه هدایتگر رو بکار بگیریم بهتره . اما از اونجایی که اوهام و تفکرات واهی یا همان خیالات به صورت بسیار مرموزانه و زیرکانه ای وارد می شن , اونوقته که یه پلیس لازمه که اونها رو دستگیر و برخورد قانونی کنه .
ذهن :
آنرا باید با قوه تفکر از خیالات غوغا برانگیز و مشغله آفرین و آرامش زدا دور ساخت
کاملا درسته !
( پس فکر در اینجا سکوت نمی کند بلکه با سخنان به جای خود ، خلوت می آفریند )
من فکر می کنم اتفاقا با سکوت وآرامش کار انجام می دهد یعنی خلوت می کند .اگر سکوتی نباشد صداها گنگ و محوند اصلا صدا و مبداش مشخص نیست که خلوت کند .
چگونه ؟
ذهن را این گونه در نظر بگیرید :
انباری که هر لحظه داده ها و اطلاعات متعدد و مختلف از راه حواس وارد آن می شود و اگر ذهن فرد به پردازشی مبتنی بر تفکر قوت نگرفته باشد و سیستماتیک به پالایش و طبقه بندی و نظم بخشی این واردات نپردازد ، واردات آن همانطور که وارد شده رها می شود و ...آشفته بازاری می سازد که ناآرامی ایجاد می کند و اتفاقاً در این ذهن پر مشغله دیگر مجالی برای تفکر نیست و اینه که اونها که خیالاتشان بیشتر فعال است تفکرشون کمتر در جریان خواهد بود ( مثل احساس محورها ).
می دانیم که تفکر بر قاعده و نظم استوار است ، به عبارتی سیستم و قاعده مند است و در ذهن شلوغ و بی نظم جایی برای حضورش نیست ، از این ذهن هم به راحتی نمی توان اطلاعات اولیه بعنوان مصالح تفکر پیدا کرد و داد ( ضعف تمرکز ) .
اما ذهن ما مرتب درگیر است، با چی ؟ با این واردات نامنظم ( اصطلاحاً خیالات و به قول عرفا خواطر یعنی خطورات ذهنی ) و ما این را به غلط اشتغال فکری می دانیم ، در حالی که اشتغال ذهنی با خطورات است .
چگونه این ذهن خلوت می یابد و آرام می گیردو غبار روبی می شود و اطلاعات به درد بخور آن طبقه بندی می شود و در جای مناسبش وارد می شود ؟
به کمک قوه تفکر ،پس شهر ذهن به پلیس نیاز ندارد ، این شهر به شعور نیاز دارد به عبارتی به سامان بخش و نظم دهنده نیاز دارد .
یعنی چی ؟
یعنی ذهنت در هر لحظه که مشغول است ( با خود آگاهت به آن توجه کن ) و متوقفش کن از اشتغال ، و بعد آنچه به آن مشغول بود را پردازش کن با تحلیل تفکر ( که این چیست ، چه ضرورتی دارد ؟ آیا لازمه باشه ؟ چه فایده ای داره ؟ چه نتیجه ای داره ؟ برای چه وقت مناسبه ؟ کجا قرار بگیره ؟ چطور استفاده بشه از آن ؟ ...؟ ....؟ .....؟
با پاسخهایی که از تفکر منطقی ( واقع بین ) می گیری با غلبه بر عادت به اشتغال ، و توقف ایجاد کردن ، ذهن پالوده و ویرایش یا به عبارتی لایروبی می شود . و آنچه ماندنیه منظم طبقه بندی می شود و آشفتگی از بین می رود .
( دقت کردید ؟ که هر وقت از این ساز و کار استفاده می کنید در مقابل آنچه به آن مشغول بودید به اینجا می رسید که : بی خیال بابا ، حوصله داری ذهنت رو درگیر می کنی ، مهم نیست ، چرا بی خودی فکر و خیال کنم و...... این همان پالوده کردن و خانه تکانی ذهنه )0
علاقه مندی ها (Bookmarks)