من حساس نیستم او بی مسئولیت است

[نازنین غ]

نباید توقع داشته باشی امین قید خانوادشو بزنه عزیزم چون بالاخره مادرشه اونو بزرگ کرده . میدونم که ازشون دلگیری ولی تو باید امین رو با این مادر قبول کنی .

اوضاع همیشه اونجور که ما می خواهیم پیش نمی ره
این قطع رابطه ممکنه موقتی باشه پس بهش عادت نکن و سعی کن بودن خانواده امین رو قبول کنی
اگه بیش از پیش روشون حساس بشی خودت اذیت می شی
با آرزوی بهترین روزها برای تو
bloom

ممنون عزیزان.
من نمی خوام همسرم با خانوادش قطعه رابطه کنه . برعکس از عید تا الان به جز 5 شنبه جمعه همسرم خونه خواهرش بوده. خودش دلش نمی خواد بره خونه. اونم ناراحته. من خیلی نصیحتش کردم ساکت باش. دعوا نکن و خیلی عادی برخورد کن .
ولی قبول کنید این اتفاقات کمی هم برای اونا لازم بود. شورشو در آورده بودن. نمی دونید چه ضربات روحی به من وارد شد.
تو خیابون با خودم بلند بلند حرف می زنم. تمام کلمات رو پس و پیش می گم و به شدن پرخاشگر و بدبین شدم. کم تحرک و بی حوصلم.
جالبه که همه این ها رو می دونم ولی هیچ کنترلی روش ندارم.
امروز پیش روانپزشک بودم. چندتا آرامبخش خفیف برام نوشت . امیدوام بتونم به خودم مسلط بشوم و دوباره بشوم نازنین سابق.
تکلیف خانواده همسرم مشخصه . یا معذرت خواهی می کنه ( از من هم نه. از خانوادم ) و بعدش دیگه می دونم چه طور باهاش برخورد کنم و اهمیتی برام نداشته باشه حرفاشون یا برای همیشه دیدن عروسش رو فراموش کنه. من نمی خوامشون ولی خدا شاهده هیچ منعی برای همسرم نیست. حتی من از شمال براشون کلوچه خریدم و به همسرم گفتم دست خالی برنگرد.
خداوند ناظر بر همه اعمال ماست و مطمئننا هر چه کنیم به دیگرا در واقه به خد کردیم