من به جمع همدردی برگشتم

[من می دونم]

دلم برای روانشناسی ایرانی تنگ شده بود. سایه و یونگ و سعدی را دیدم. فردا یه کلاس مزخرف دارم ������ هنوز هم از روانشناسی بدم میاد ������������
اینجا هم تلاش کردم برای تغییر رشته نشد خخخ.
در مورد پست سایه و سعدی و یونگ ������ :
«آدمهایی که ما دوست نداریم در واقع سایه های خود ما هستن که دارن خودشون را به ما نشون میدن ».

من اینجا از خیلی ها بدم میاد! اگر دلیل منطقی باشه������ چی؟! حالا یونگ را زیر سوال ببرم یا سعدی را؟
������