سخنی با scarface ،،، برای نقدشون به تاپیک دلایل عینی منع دوستی دختر و پسر (سخت گیرد جهان،،، بر مردمان سختگیر )

[scarface]

قابل توجه دختر خانمها :

سلام دوستان.از همه کسانی که راهنماییم خواهند کرد پیشاپیش تشکر میکنم.
من با دختر خانمی آشنا شدم که ایشون همه معیارهای منو دارن ولی تنها از بابت خانواده اصلا جور نیستیم و تصمیم به جدایی دارم.تقریا هم سنیم.26 سالمونه
ایشون برای من خیلی محترمن و خیلی عزیز.دوسشون دارم و حدود دو ساله که باهمیم.
میخوام لطف کنین کمکم کنین که دختر خانم بابت جداییمون اصلا اذیت نشه تحمل اذیت شدنشونو ندارم.ایشون در این وضعیت پیش اومده سهمی ندارن.راستش بلد نیستم دل بشکونم.نمیخوام از خودم بد بگم و بهانه بیارم چون نمیخوام باعث آیندشونم بشم که نتونن اعتماد کنن.در مرحله خواستگاری هستیم.

متن زیر را خوب دقت کنید... استدلال این آقا را .... از همان اول اگر به این حرفشون پای بند بودند اجازه نمی دادند رابطه ای عاشقانه را دوسال ادامه دهند و بعد بخواهند کنار بروند ....

برای این است که تاکید می کنیم اگر پسری به شما گفت ارتباط برای آشنایی بیشتر ... نپذیرید و بخواهید از طریق خانواده وارد شوند و آشنایی بیشتر زیر نظر خانواده ... و یا با مشاوره سریعتر به نتیجه شناختی رسیدن

ببینین وقتی کسی ابراز احساسات میکنه در مورد همه چیزش مسوله.وقتی من نتونم دختر خانمی که میخواد زندگی آرومی داشته باشه رو نتونم فراهم کنم پس هیچ وقت وارد مشکلات نمیکنمش.

دوست داشتن در کنار هم موندن نیست دوست داشتن مسولیت داره و والله به خاطر خودم هم نمیخوام ازشون جدا بشم.

.

نقل قول زیر را هم دقت کنید ... بیانگر خصوصیت مردان هست ..... که میشود عاشق کسی بود با او ارتباط داشت و ... اما لزوماً لازم نیست او را به همسری بگیری ...

اما خانمها چه روحیه ای دارند ؟ دقیقاً یک رابطه پایدار و با ثبات و مستمر که تکیه کنند و تامین شوند نه فقط مورد بهره برداری قرار بگیرند و این رابطه هم جز در ازدواج ممکن نیست ... پس بدانید که پسرانی که سراغ شما می آیند لزوماض هدفشان ازدواج نیست و مطرح کردنش برای توجیه خود و شما جهت رابطه است

تمام حرف من اینه دوست داشتن مقدسه و میشه از دور هم عاشق هم بود.

بارها و بارها گفته ایم که این روابط دوستی در بسیاری موارد بخاطر مخالفت خانواده ها منجر به ازدواج نمیشه پس پرهیز کنید ...
می بینید که تازه این آقا می فرماید خانواده اش مشکلی ندارند و خودش مشکل دارد با خانواده دختر خانم

هرچند خانواده من اصلا با ایشون مشکلی ندارن و کاملا مورد تایید هستن فقط شرابط خانوادگی ایشون این مشکلات بوجود آورده.

بحث پشیمون شدن نیست.من الان بیشتز از اول رابطه دوسشون دارم.

این همه مثال عینی از مضرات رابطه دوستی دختر و پسر آوردین. یه بار هم یه مثال از طرف مقابل قضیه رو بخونین.
خدا رو شاهد میگیرم تا الان که 31 و اندی از سنم میگذره با هیچ دختری کوچکترین رابطه ای نداشتم. هرجا احساس کردم به کسی دارم علاقه مند میشم سریع خودم رو جمع کردم چون شرایط ازدواج رو نداشتم. این تابستون گذشته بالاخره شرایط کمی مناسب شد و میخواستم برم جلو که باز هم وضعیت مالیم به هم خورد و نشد و با این وضعیت گل و بلبل اقتصادی هم بعید میدونم حالا حالاها بشه سمت ازدواج رفت.
ولی تا کی میخواد این وضعیت ادامه پیدا کنه؟ میلیون ها جوون مثل من تو این وضعیت گیر کردن و نمیدونن چیکار کنن. یا باید مثل من احساساتشون رو سرکوب کنن و تو اوج نیاز، تنهایی رو تحمل کنن یا اینکه برن سراغ این مدل دوستیها. و یه نگاه به وضعیت جامعه هم نشون میده که اکثریت کدوم مسیر رو انتخاب کردن. یه ذره احساس نمیکنین یه جای کار میلنگه؟ 40 ساله صدا و سیما و آموزش و پرورش و صدها نهاد فرهنگی و آموزشی دیگه دارن مشابه حرفهای این تاپیک رو تکرار میکنن ولی هیچکس نفهمید، یا نمیخواد بفهمه، یا میفهمه ولی براش مهم نیست که نهی کردن از یه عمل اشتباه وقتی موثره که یه جایگزین سالم براش وجود داشته باشه. اینکه مجبور باشی بین بد و بدتر یکی رو انتخاب کنی اسمش دین و ایمون نیست.
شرمنده میدونم اینجا جای بحث و جواب دادن نیست و جواب حرفام هم یه مشت شعار بیشتر نخواهد بود ولی دلم خیلی پر بود باید این حرفهارو میگفتم.