از بچگی بخاطر هیکل و قیافم مسخره و تحقیر میشدم و میشم، بخاطر سر بزرگم که نسبت به بدنم بزرگ تره، بخاطر قد کوتاهم و خیلی موارد دیگه. همیشه مسخره میشدم حتی دوستان صمیمیم هم گاهی بهم میخندیدند حتی گاهی تو خونه هم مسخره میشدم. گاهی که مستقیما بهم نمیگفتد اما متوجه پچ پچ کردناسون درباره سربزرگم و قیافم میشدم. الان که بیست و خورده ای سالمه هنوز هم گاهی مسخره میشم. هیدروسفالی نیستم، فرم سرم عادیه ولی نسبت به بدنم بزرگه. اصلا چی میشه که سر نوزاد موقع بدنیا اومدن انقدر بزرگ میشه؟ با اینکه این مسئله رو پذیرفتم ولی گاهی دیگه خیلی ناامید میشم بخاطر بدنی که دارم. الان نیاید بگید از تو بدترم هست و خدارو شکر کن. حتی گاهی این موضوع و کلی موضوع دیگه که کنار هم جمع میشن باعث میشن میل زیادی به خودکشی و تموم کردن همه چیز و راحت شدم داشته باشم. نمیدونم چیکار کنم دیگه...