سلام
این چیزی که گفتم بیشتر حالت تشر داشت وگرنه هیچ کس با خودکشی قهرمان نخواهد شد وشما برای این که خودت را قانع کنی این مفاهیم را می رسانی
ودر کل شما برای ما محترم هستین
از زندگی سخت وپشت کار سختت در عجبم چرا بعد از این همه موفقیتی که داشتی به یک واکنش احساسی از هم پاشیده ای ؟
همه ی ماهادر مراحلی از زندگی فراز ونشیب هایی داشتیم وداریم
حتی خود من هم در همین فراز وفرود ها هستم .ولی وقتی با مشکلات قبلی ام مقایسه میکنم وموفقیت ها وتلاشهایم را میبینم دلگرم می شوم وشاد از اینکه خد/ا راشکر
مشکلاتم تمام شد وحالا هم در موضوعی جدید دست وپنجه نرم میکنم
اما در کل احساسات می توانند انسان را از پا در آورند به شرطی که
خدا نداشته باشیم ودر حد خدا کسی را بپرستیم
آن وقت می شود که دنیا در مقابل دیدگانمان پوچ وبی معنا می شود ودیگر چیزی برای از دست دادن نداریم
چرا یک نفر خدای ما می شود؟
چرا بتی به این قدرت برای خود ساخته ایم ؟
نمی دانم که خبر دارید یا نه با مرگ دیده انسان باز می شود وچیزهایی که انسان ها در دنیا درک نمی کنند را درک می کنیم !
حالا دلت می خواهد موقع باز شدن چشمت حالت چگونه باشد ؟ پر پرواز ونور وشادی / یا غل وزنجیر وحشت و شکنجه ؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)