بر هم زدن زندگیم توسط مادرشوهر

[Ye_Doost]

سلام یه دوست محترم
همانطور که در پستهای قبلیم هم گعتم سوال من و در واقع آرزوی من این بود که ما هم یک زندگی عادی داشتیم و میشد جلوی دخالت پدر و مادر شوهرم و دهن بینی و دورو بودن شوهرم را گرفت که این با توجه به حرفهای بقیه دوستان و فرهنگ بسیار پایین خانواده شوهرم که اونو مثل یک بچه 5 ساله در نظر میگیرند و هر نوع دخالتی رو حق خودشون میدونند امکان پذیر نیست و شوهر 35 ساله من هم عوض بشو نیست
ومن راعی بحز تحمل این وضعیت و صبر ندارم
با اینکه حق وکالت طلاق محضری دارم فعلا جزو گزینه هام نیست و با اینکه مشاور که با شوهرم حرف زد بهم گفت اینکار را بکنم
اولا و مهمتر ازهمه بخاطر بچه چون میخوام با پدر و مادر بزرگ شه و بچه طلاق نباشه.
برای خانواده شوهرم مرگ و زندگی این بچه مهم نیست و مسلما تربیتش هم دست خود ما نخواهد بودو پدرش 3 نفره!!!!
دومین دلیلم برای اینکه فعلا طلاق نمیخواهم خودم هستم همانطور که گفتم این ازدواج دومم است و فکر نکنم تاب تحمل شکست دوم را داشته باشم
پس چاره ای جز تحمل ندارم و اگر پست های منو خونده باشید بیشتر سوالام و راهنمایی ستاره زیبا هم در این مورد بود
سوال اصلی من : دایم فکرهای منفی . پرسیدن اینکه چرا باید دیگران تکلیف تعیین کنند برای زندگی ما منو اذیت میکنه
کوچکترین اعتماد و احترامی به شوهرم ندارم کسب که یواشکی از پیام خصوصی بین من ومادرم عکس گرفته و برای مادرش فرستاده و من تا موقعی که مادرش نگفته بود روحم خبردار نبود. کسیکه کوچکترین اختیار و اراده ای نداره و همه ریزترین جزییاتو با عکس به پدر و مادرش منتقل میکنه
کسیکه درو و ریاکاره به من میگوید فلان چیز رابخریم و یا فلان کار را نمیخواهد بکنی و بعد پیش پدر و مادرش گله و شکایت میکنه

الان سوال من اینه با توجه به اینکه تصمیم من برای صبر وتحمله چطور این افکارو از خودم دور کنم و هیچی نگم چطور به روش لبخند بزنم و انگار چیزی نشده باشم
راهکاری میخوام برای اینکه فعلا پدر و مادرش دست از سر ما بردارن و هر روز نیان خونه پدر مادرم فحش بدن
سوالام نمیدونم واضحه یانه ولی هرکدام از شما دوستان عزیزو مشاوران محترم که راهکاری به ذهنتون میرسه به من بگید واقعا شاید گشایشی باسه توی زندگیم چون واقعا با این شرایط بارداری دارم اذیت میشوم ومستاصل شدم
ممنون از همه شما

سلام

من نمیگم طلاق بگیرید یا نگیرید میگم اون سند محضری شما اگر عنوان و متنش طوری که باید باشه نباشه، اگر روزی بخواهید ازش استفاده کنید ارزشی نخواهد داشت. به عنوان مثال اگر بدون کلمات " حق وکالت طلاق از طرف ... " درش نباشه قانونی نیست. حتی اگر در محضر ثبت شده باشه و شهود و همه چیز هم داشته باشه. چون اصولا زن نمی تونه حق طلاق داشته باشه. فقط می تونه از طرف شوهرش "وکالت" طلاق خودش رو بگیره. نمی دونم منظورم رو رسوندم یا خیر. متنی هم که باید نوشته بشه ازنظر اصطلاحات حقوقی یه مقدار برای امثال ما پیچیده است و حتما باید توسط وکیل خانواده تنظیم شده باشه.

الان سوال من اینه با توجه به اینکه تصمیم من برای صبر وتحمله چطور این افکارو از خودم دور کنم و هیچی نگم چطور به روش لبخند بزنم و انگار چیزی نشده باشم
به نظر خودتون این کار شدنی است؟ یعنی امکان داره وانمود کرد مشکل وجود نداره؟

راهکاری میخوام برای اینکه فعلا پدر و مادرش دست از سر ما بردارن و هر روز نیان خونه پدر مادرم فحش بدن
خانوادده همسرتون رو که نمی تونید تغییر بدید؟ می تونید؟ با خوش رفتاری؟ مهربانی؟ هدیه دادن... بدون اینکه بیشتر اون ها رو متوقع کنید می تونید نظرشون رو جلب کنید؟
اگر بتونید که چه بهتر. اگر نمی تونید تغییر ایجاد کنید تنها راه عملی دور شدن از آن ها است که قبلا درباره اش گفتم.

فشار روحی شما بر روی جنین تان هم تاثیر میذاره. بهتر است به روان پزشک مراجعه کنید. روان پزشک نمی تونه خصوصیات رفتاری همسر شما رو تغییر بده. ولی اگر مشکلاتی نظیر افسرده گی، زودرنجی، عصبانیت شدید و زود هنگام، دلهره و استرس ....داشته باشید به هر دو نفرتون کمک میکنه.
این دکتر کارش خیلی خوبه. کسانی که مراجعه کرده اند معمولا جواب می گیرند. فکر کنم برای وقت گرفتن حدود ظهر باید تماس بگیرید .

دکتر احمد جلیلی
021-88963235 , 021-88969369

ببینید اگر شما تا قیامت هم اینجا کامنت بگذارید و بخوانید فایده ای براتون نخواهد داشت. مشککل شما پیچیده است و فقط با کمک متخصص شاید حل بشه.
مشکلات رفتاری همسر و خودتون، روان پزشک و روانکاو
مشکلات عصبی، روان پزشک
مشکلات خانواده گی، مشاور خانواده