زن ایرانی عزیز سلام ممنونم که تجربه هاتو دراختیارم میذارینوشته اصلی توسط زن ایرانی
تمام نکات صحبتای شما و دوستان رو یادداشت کردم وهرروز میخونم که تو موقعیت بهش عمل کنم.
من اخلاقم جوریه که خیلی مهربونم و بااطرافیانم ارتباط برقرار میکنم اما صمیمی نمیشم.
ازبچگی حتی مهمونیم رفتم به میزبان تو کارا کمک کردم، آشپزیم خوبه و حتما سعی میکنم بیشتر کمک کنم تااینکه بخوام همه وظایفو خودم به عهده بگیرم.
متاسفانه من شاید بخاطر ترسم منفی میبینم امانگرانم موندنم کوتاه نباشه و بعداین مدتم همسرم بگه شرایط مالی درست نیست و بمونیم.
مشاوره رو اصلا نمیتونم راضیش کنم که بریم چون میگه حرفاشونو خودم میدونم.
همسرم اصلا همراهم نیست واقعا موندم چطوری باید روزاموبگذرونم. حتی درک نکرد من هیچی ازجهازم آماده نیست و گفت عروسی،دم عید هرروز نگرانی من بیشترمیشه اینقد دستم خالیه که هنوز هیچی نخریدم امیدم فقط به خداس.
نگرانیمم ازین که همسرم بعداین مدتم بزنه زیرحرفش خیلی زیاده نمیخوام منفی فک کنم اما اعتمادم به حرفاش کم شده. ازطرف خونواده خودمم حمایت نمیشم واقعا هم اگه یک کلمه درمورد استقلال بعداین مدت حرف بزنم همسرم اینقدحساس شده که فقط خودم خراب میشم و راستش حوصله دعوا هم ندارم چون مقابل هرحرفی دراین مورد واکنش شدید نشون میده که تو به من اعتماد نداری.
کلا تاحالا هیچکدوم ازنظرات من دیده نشده چون همسرم درنهایت همون کار خودشو انجام میده و یا با زور و تشر و تحت فشار قراردادن باسردی و یا درموارد خیلی محدود با محبت و دلایل منطقی منو راضی میکنه.
امیدوارم این روزا زودتربگذره وخدا کمکم کنه
علاقه مندی ها (Bookmarks)