ممنون از همه، اما نظر میشل و فکور عزیز خیلی به واقعیت زندگی من نزدیکتره ما واقعا 90 درصد مواقع با هم خوبیم.مثلا از ابتدای سال تا به حال فقط 3 بار باهم دعوا داشتیم که دوبارش بخاطر خانواده ها بوده. وگرنه بقیع مواقع کاملا با هم خوب و مهربونیم. اما شوهر من متاسفانه توی هر دعوا کل روزاهای خوب و تفاهماتمون و ندید میگیره و کلا دیدش به زندگیمون منفی میشه. تو هر دعوا حرف از جدایی میزنه. با این تفکر من چظور میتونم با اظمینان مهریه رو ببخشم. آیا امکان نداره در صورت بخشش من تو اولین دعوای پیش آمده با خیال راحت بره دادخواست ظلاق بده. با توجه به اینکه چندین سال پیش هم همسرم یک ارتباط کوتاه با زن دیگه ای برقرار کرده بود و مشکلاتی هم سر این قضیه داشتیم. من میترسم باز پای شخص دیگه ای در میان باشه و میخواد اینظوری خیالش لز بابت مراحل ظلاق راحت بشه. اما از ظرف دیگه هم مدام حرف بچه دوم و مظرح میکنه و بخاظر همین واقعا نمیدونم حقیقت چیه الانم شوهر من هنوز مساله رو مستقیم مطرح نکرده. مثلا میگه یجوری ثابت کن ک منو برای پول نمیخوای. بخدا این حرفش خنده داره چون شوهر من از صفر شروع کرد و موقع شروع زندگیمون هیچی نداشتیم. من هیچ وقت خواسته نامعقولی ازش نداشتم و همیشه با روی باز خواسته هامو براورده میکنه یا لااقل در ظاهر اینطور به نظر میاد این روزا زندگیمون خیلی سرده و خیلی رفتارش بده. جوری که دیگران میفهمند ما با هم مشکل داریم. چه راهی رو باید پیش بگیرم تا همه چیز درست بشه؟
من مشکلی ندارم که 1000 تا رو بکنم 500. ولی مگه فرقی هم میکنه برای کسی که توان پرداختش رو در هر صورت نداره؟
در ضمن در مورد عندالاستطاعه کردن بگم که هیچ فرقی با بخشیدن نداره. چون شوهرم همین دارایی اندک رو هم یکروزه میتونه بزنه به نام کس دیگه ای.








علاقه مندی ها (Bookmarks)