سلام
شما قبلا خیلی ارومتر و صبورتر بودید
یکم به خودتون مسلط باشید
همون خدایی که میگید شاید صلاحتون رو اینطور دیده و حکمتی در این انتخاب هست
شاید میخاسته یه چیزایی بهتون یاد بده،ضعفها و کاستی هاتون رو بهتر درک کنید
مسلما شماهم به اندازه خودتون مقصر بودید و تو این مشکل سهیم هستید
توصیه ام به شما اینه که مثل همسر من فقط از جانب طلبکاری و مثل ادمهای قربانی به قضیه نگاه نکنید
چون اینجوری واقعیت هارو درک نمیکنید
اگر بتونید از چشم همسرتون به زندگیتون نگاه کنید حتما خشم و نفرتتون کمتر میشه
هیچ کس نمیتونه رابطه بینتون رو درک کنه و بگه امیدی هست به ادامه یا نه
اما سعی کنید همه راهها رو تست کنید
واسه جدایی همیشه وقت هست اما برای حفظ زندگی چی؟!!
باید حداقل انقد دلیلتون محکم باشه که بتونید بچتون رو در اینده قانع کنید
ایشالا که فقط خیر پیش بیاد. براتون..
علاقه مندی ها (Bookmarks)