دوست عزیز راه حل
مهم این نیست که معیارهای شخصی من برای ازدواج چه هستند. اگرچه جهت اطلاع، در خیلی از زمینهها به خصوص در زمینه حجاب و ایمان انقدر متفاوت با نظر خانوادم هست که با آنها به مشکل بخورم.
به هر حال، من با توجه با بازخوردهایی که از هم سنّ و سالهام داشتم، طرز فکر اکثریت رو بیان کردم.
هر فردی معیارها و ترجیحات مختلفی برای ازدواج دارد که در نظر میگیرد. به پست اول من در این تاپیک دقت کنید. من هرگز نگفتم فردی وجود ندارد که شرایط ایشان را داشته باشد، بلکه گفتم دایره انتخاب ایشان بسیار محدود خواهد بود. ضمن اینکه، معیارهای ایشان هم اکثرا سطحی هستند، و سهمشان در تامین آرامش در زندگی مشترک بسیار کم هست، که البته این را یک فرد با تجربه زندگی مشترک بهتر متوجه خواهد شد.
من تمایلی به ادامه این بحث و ریز شدن روی ریز به ریز کلمات ندارم، اما بهتر هست یک بار دیگر پستهای استارتر را به دور از تعصب مرور کنید، به خصوص آنجا که میگوید "من تمام این سالها از اعصاب و روانم خرج کردم و حوصله ی بچه ندارم". آنوقت منظور من نوعی را هنگامی که اشاره به طراوت و حوصله داشتم بهتر متوجه خواهید شد. فکر میکنید ایشان این اعصاب و روان را کجا خرج کرده است؟ سر پاس کردن کدام درس ها؟
هدف از ازدواج تشکیل خانواده هست، و من فکر نمیکنم این اشتباه باشد که یک مرد مادری را برای فرزندانش انتخاب کند که حوصله تربیت فرزندان احتمالیشان را داشته باشد.
و اما در مورد افرادی مثل آن ۴۰۰ هزار نفر سی سال پیش، نسلشان همان ۳۰ سال پیش منقرض شد. توصیه من به شما این است که در نسل ما دنبال آنها نگردید، بسیار کمیابند. مثل آنها را شاید در همین کانورتها پیدا کنید، که اعتقادشان معمولاً بسیار قلبی تر از ما هست که مسلمان متولد شده ایم.
من تمایلی به ادامه این بحث ندارم.
برای خوشبختیتون دعا خواهم کرد.
کامران
علاقه مندی ها (Bookmarks)