سلام

من یک فرد نسبتا مذهبی و با اخلاقم، و خواهان یک زندگی آرام در کنار همسرم هستم. مطالعه‌ی من در زمینه‌ی روانشناسی و مباحث ازدواج کم نیست، اما با توجه به مشکل شخصی که به آن اشاره خواهم کرد، سوالی برایم ایجاد شده است که پاسخی برایش نیافتم. استدعا دارم در صورت امکان پاسخ دهید.

انتظار من از همسر آیندم، این هست که زن زندگی باشه، و خصوصیاتی که برام مهمه بیشتر خصوصیات شخصیتی هست، و به این نکته هم کاملا واقفم که همسر من، بناست که در آینده برای فرزندانم مادری بکنه، بنابراین، این رو می‌دونم که نسبت به موضوعی که می‌خوام مطرح کنم، خیلی مباحث و ملاک‌های مهم‌تری هنگام انتخاب همسر وجود داره...

من فتیش خفیف به پای خانم‌ها دارم. بدین ترتیب که تمایل به برده بودن به هیچ وجه نـدارم، و این فتیش هم جلوی علاقه‌ی من به گرایش‌های دیگر جنسی رو نـگرفته، اما بهرحال به این موضوع علاقمندم. از طرفی، یکی از اولین چیزهایی که در ظاهر خانم‌ها توجه من رو به خودش جلب می‌کنه نوع بستر ناخن‌های دست و پا، و آراستگی ناخن‌هاست. نسبت به خانم‌هایی که بستر ناخن‌های کوتاه یا در مجموع انگشتان منظم و پرفکتی نداشته باشن، کشش کمی دارم، و برعکس، نسبت به انگشتان کشیده و ناخن‌هایی با بستر بلند و آراسته به شدت کشش پیدا می‌کنم.

علیهذا سوال بنده چند جنبه داره:

- اول اینکه با توجه به شرحی که عرض کردم، آیا مهمه که همسر آینده‌ی من ویژگی‌های مورد علاقه‌ی بنده رو در ناخن‌های دست و پایش داشته باشه؟ اگر این چنین نباشه ممکنه در زندگی آینده من مشکلی بوجود بیاد، مثل اینکه پس از مدتی دچار بی میلی به او و ابراز علاقه به دیگران بشوم؟

- دوم اینکه اگر بایستی موضوع شکل ناخن رو بعنوان ملاک‌هایم در نظر داشته باشم، آیا باید این موضوع را با مادرم در میان بگذارم که ایشون پیش از جلسه‌ی خواستگاری بررسی کنن یا اینکه خودم باید بررسی را انجام دهم؟

- و سوم اینکه آیا فتیش مذکور، باید در جلسات خواستگاری به اطلاع دختر خانم برسه، یا اینکه اهمیتی نخواهد داشت؟


پیشاپیش از حسن توجه شما بسیار قدردانی می‌کنم.