نمیدونم کار درستی هستش که این موضوع رو اینجا مطرح کنم یانه چند روز پیشم تا دم دره مشاوره رفتم ولی نتونستم برم داخل خیلی اشفتم
این حسی که الان دارم رو از چند ماه بعد عقدمو دارم که باعث شده اون جوری که باید وشاید همسرمو دوست نداشته باشم انگاری به خاطره دوست داشتن اون نسبت به خودمه که دارم نقش زن عاشق پیشه رو واسش بازی میکنم انگاری دوسش ندارم دل تنگشم نمیشم
اغاز مشکل من از جایی شروع شد هارده همسرم دسته من بود ویک ماه از عقدمون گذشته بود یه کیلیپ بود که خودش فیلم گرفته بود از دختره که باهاش حرف میزد ومیخندید درحد سی ثانیه هم خودش افتاده بود وهم دختره بعده دیدن اون کیلیپ نسبت بهش شکاک شدم دسته خودم نیست ادم بدبینی هستم خودم کامل میدونم این اخلاقمو باورتون میشه الان دو ساله نمیتونم فراموش کنم این نوضوع باعث شده که نسبت به همسرم بی توجه باشم دل تنگش نباشم الان سه چهار روزم ازش خبر نداشته باشم باز زنگ نمیزنم میگم حتما کار داره میدونید چیه احساس میکنم نمیتونم دوسش داشته باشم انگاری ازش کینه به دل دارم از همه این حسا خسته شدم کاش میتونستم مثپله بقیه عاشقه همسرم باشم
نسبت بهش خیلی شکاکم همین شک داره نابودم میکنه
چیکار کنم این حسم از بین بره توروخدا کمکم کنید حالم خوب نیست
علاقه مندی ها (Bookmarks)