چگونه نامزدم رو قانع کنم که چادرش رو کنار نزاره؟؟؟؟

[pasta]

دوست خوبم سعید عزیز.
من از دستت ناراحت نیستم که از من حلالیت می خوای. چون کاملا درکت می کنم.کاملا حسی که به طرف مقابل داری رو درک می کنم.
ای کاش اون زمان که این احساسات در وجود منم طغیان کرده بود، یکی منو به سمت مشاوره هدایت می کرد.قبل از اینکه آسیب ها بزرگتر از چیزی که شد، بشن.
دوست من ایرادات رابطه ی شما ایناست.
1- نه شما و نه طرف مقابلتون به بلوغ فکری که باید نرسیدین.
یه موقع این حرف منو توهین تلقی نکنی اما جفتتون نمی دونین از ازدواج دقیقا چی می خواین.معیار مشخصی ندارین.هنوز اصالت پیدا نکردین واسه خودتون. انتخاب شما هم اینطوری بوده که دیدی واسه دخترخالت داره خواستگار میاد، واسه همین عجله کردی انتخاب رو حداقل 5 سال جلو انداختی. البته زیبایی اش هم بی تاثیر نبوده.
2- سن کم، عدم ثبات تو این سن ،تغییر پذیری 100%.
یعنی ممکنه طرف مقابلت طوری تغییر کنه که شما نپسندی.یعنی ممکنه حتی پشیمون بشه از ازدواج با شما.یعنی شما حتی اگه مثل خدا بتونی ایشونو الان 100% بشناسی نمی تونی مطمئن باشی که همینی که هست می مونه چون واقعیتش اینه که تغییر می کنه.
بهتر بگم شما داری با آدمی ازدواج می کنی که قراره تغییر کنه.چون هنوز کارکترش شکل نگرفته و قراره شکل بگیره.حتی کارکتر خودت هم کاملا شکل نگرفته.
3- عدم تمایل نامزدت به این ازدواج.
اینطور که من از شما متوجه شدم نامزدت تمایل چندانی واسه ازدواج با شما نداره .حتی به دنبال ایراد گرفتن و بهانه جویی و فاصله گرفتن ازت هم هست. خیلیایی که تمایل دارن هم شکست می خورن .چه برسه اونهایی که تمایل ندارن و می گن حالا ازدواج کنیم ببینیم چی میشه. مخصوصا وقتی سنشون کم باشه و سنشون بره بالاتر اون موقع واقعا پشیمون میشن .همسر شلوار لی نیست که اگه خوب نبود راحت بری پس بدی یا عوض کنی. یه عمر زندگیه.


اگه من ببینم طرف مقابلم (نامزد آیندم) داره بهانه جویی های الکی راه می اندازه و میره تو مخم، خیلی راحت می گم بفرما من جفتت نیستم. کسی که با منه باید سر مسائل کوچیک اعصاب خودمو خودشو خورد نکنه. کسی که سر این مسائل (مثلا اوقات تلخی کنه که تو چرا توی جمع کم حرفی) بره رو مخ آدم یعنی به بلوغ لازم نرسیده و حاضر به پذیرش طبیعت من نیست و اون مسائل کوچیک رو مهمتر از من می بینه و ارزشی واسم قائل نیست.
البته این هم بگم ازونجایی که بنده قبل از نامزدی به مشاوره خواهم رفت، پس کار به اینجاها نخواهد کشید و اگه طرفم چنین ویژگی هایی داشته باشه و هنوز بالغ نشده باشه کاملا تو مشاوره متوجه میشم اما به هر حال مثال هم زدم واست که بدونی.


از نظر من اینها ایرادات بزرگ رابطتون بود که به فکرم می رسید.شاید باز هم باشه.وقتی جناب دکتر می گه نجواهای قبل از ازدواج، تبدیل به فریادهای بعد از ازدواج خواهد شد همین چیزاست دوست من.
اما دوست خوبم بذار یه مطلب دیگه هم بگم.
بهتره نگی رابطتون عشقه.درسته که احساس بسیار شدیدی بهش داری و حتی حاضری جونتو بدی واسش.درک می کنم.اما نامزدت حاضر به این کار نیست.
اینو هیچوقت یادت نره که رابطه اگه 0 تا 100 باشه، شما یک طرف رابطه و از 0 تا 50 هستی و طرف مقابلت هم از 50 تا 100.
شما هرچه قدر هم عاشق و دیوونه ی طرف باشی، و هر چه قدر 0 تا 50 خودتو پر کنی باز احتیاجه که طرفت هم 50 تا 100 خودشو پر کنه وگرنه رابطتون شکسته.وگرنه هیچوقت 100 نمیشه و در حد همون 50 باقی می مونه.
50 کافی نیست. هست ؟ ارزش ارتباطی که طرفین هر کدوم 35 تا پر کنن و با هم بشن 70 خیلی بیشتر از ارتباطیه که یکی بخواد عاشق باشه و کل 50 تای خودشو پر کنه اما از طرفش تلاشی نبینه و کلا همون 50 از 100 باقی بمونه.اون رابطه ی 70 موندنی تره.
نامزدت اگه شمارو می خواد، اگه به بلوغ فکری لازم رسیده، اگه زن زندگی باشه باید باهات همکاری کنه بهت انرژی و آرامش بده. هواتو داشته باشه و نذاره سرگردون شی و بیای اینجا همش بگی بلد نیستی چطور رفتار کنی.
اتفاقا شما با اینکه احساسی عمل می کنی اما اگه نامزدت درست عمل می کرد هیچ یک ازین اتفاقا نمی افتاد اما این نامزدته که محبت شمارو نمی گیره.نخ رو نمی گیره.بهت بها نمی ده.
پس لطفا در مورد انتخابش کمی تامل کن و در اولین فرصت وقت مشاوره بگیر تا با هم برین ببینین اصلا طرف می خوادت یا نه ؟
سعی نکن خیلی چیزارو خودت حل کنی چون نمی تونی.خیلی چیزارو فقط مشاور باید حل کنه یا بهتون بفهمونه.
اگه در مورد نامزدت چیزی گفتم که ناراحتت کردم عذر می خوام. امیدوارم منو ببخشی دوست خوبم.